دیدگاه‌ها برای: آیا جهان‌‌گرمایی، زمین را ۵۵ میلیون سال به عقب خواهد راند؟!

با: مهرگان ابراهیمی

مهرگان ابراهیمی — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

سلامی دوباره
مطلبی رو در وبلاگم در مورد افزایش گرمای جو نوشتم که خوشحال می شم نظرتون رو در موردش بدونم

با: مهرگان ابراهیمی

مهرگان ابراهیمی — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

درود بر شما
بلاه متاسفانه جها گرمایی اثار مخرب بسیاری را دارد چنانکه یکی از آثار مهم شروع انقراض یکی از رده های جانوری یعنی دوزیستان است که کمتر به چشم می آید اما تاثیر بسزایی در کنترل حشرات بخصوص در مناطق حاره ای کره زمین دارند. گرمای چند درجه ای زمین از دو سو موجب افزایش انقراض گونه های این جانور شده (چنانکه دانشمندان قرن اخیر را قرن انقراض این گروه با ارزش می دانند)، یک نا مساعد شدن و کاهش رطوبت و دیگری افزایش برخی قارچ های بیماری زا که به شدت بسیاری از گونه های دوزیستان را که در معرض بیماری و در نهایت انقراض قرار داده و حال آنکه تا چند ۱۰ پیش این قارچ های بیماری زا مختص به مناطق حاره ای بوده و در آنجا با توجه به شرایط اکولوژیک این مناطق در یک تعادل با میزبان خود بسر می بردند. مهمترین اثر جهان گرمایی را می توان برهم خوردن تعادل بین محیط جاندار و بی جان دانست که موجب انقراض تعداد بی شماری از جانداران کره زمین خواهد شد.

با: parastande

parastande — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

مطلب خیلی خوبی است و در عین حال اگر کمی خلاصه تر باشد خوانندگان بیشتری آنرا کامل می خوانند. با مطلبی درباره ترجمه نادرست صدا و سیما و ربط آن به قطع درختان به روزم.

با: مرد خاکی

مرد خاکی — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

با درود بر جناب درویش عزیز…درویش محیط زیستی ها:-)

با سپاس از نوشته ی ارزشمندتان….

در مورد نوشته ی پیشین ام در تارنما و ابراز لطف جنابعالی باید در جواب سوالتان بگویم که با مشاوره با دوستان به این نتیجه رسیدیم افزایش مواد آلی در مناطق خشک و بیابانی ایران کاری تقریبا محال است مگر با صرف هزینه های بالا در بلند مدت…ولی به هر حال با افزایش پوشش گیاهی با استفاده از گیاهان بومی در درجه اول و سپس استفاده از کودهای سبز و ورمی کمپوست شاید بتوان از نظر تئوری کارهایی کرد ولی همانطور که می دانیم با کمبود آب روبرو هستیم و میکرو و ماکروارگانیسم های خاک و گیاه نیاز شدید به آب دارند…
به شما خواندن مقاله ی زیر را هم توصیه می کنم…

http://www.iranagrimagazine.com/official/1022/view.asp?ID=555594

امیدوارم توانسته باشم سوالتان را جواب داده باشم….

پیروز باشید

پاسخ:
مرد خاکی عزیز
ممنون از لطفت. درسته، افزایش ماده آلی خاک در مناطق بیابانی کاری بسیار دشوار و گران است. راهکار ساده تر آن، کاشت گونه های گیاهی هالوفیت و نظایر آن است که با آن شرایط دشوار سازگار باشند.
موفق باشید.

با: گاهنامه طبیعت

گاهنامه طبیعت — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

مطلب بسیارجالبی بود

مثل همیشه نباید منتظر باشیم غربیها به ما راه و چاره نشان بدهند و دنیا را برای ما تعریف کنند. امروز فرصت خوبی است برای منتقدان محیط زیست ایرانی. کشور ما در این تخریب تاریخی محیط زیست کره زمین سهم بسیار ناچیزی داشته است. منتقدان محیط زیست کشور ما – در کنار دیدگاه انتقادی خود از نابسامانیهای محیط زیست کشور مان ٫باید در نظر داشته باشند که متأسفانه بیش از ۹۰ درصد تخریب محیط زیست کره زمین بدست کشورهای « متمدن » صورت گرفته و این تخریبها همچنان ادامه دارد. یک مثال از این تخریبها را در لینک زیر می تون دید.

A million tonnes of North Sea fish discarded every year
http://www.panda.org/news_facts/newsroom/news/index.cfm?uNewsID=149401

با: کمال الدین ناصری

کمال الدین ناصری — Sat, 20 Mar 2010 00:00:00 +0000

سیارة زندة ما در تمام طول حیات خویش به واسطة برقراری «بازخوردهای منفی» همواره تعادل خویش را حفظ نموده است و هرهنگام که آشفتگی کوتاه مدتی رخ داده، این مکانیزم آنرا به قرار بازآورده است.امروزه دانشمندانی بر این باورند که چرخة بازخوردی مثبتی توسط انسان ایجاد شده است که سرانجام خود او را از میان خواهد برد یا آنکه جمعیتش را تا حد بسیاری کاهش خواهد داد و آن چرخة « دانش ـ قدرت » است.
می گوییم «دانش» و نه «خرد» و گویا از این تا آن راه بسیاری است که اگر می خواهیم هنوز مسافر این سیاره باشیم، ناچار این راه نرفته را باید بپیماییم.

پاسخ:
جناب دکتر ناصری عزیز
تاکید درستی است. بشر امروز شاید بتواند خود را “دانشمند” بنامد. اما هرگز اجازه ندارد که خود را “خردمند” نام نهد.