جایزهای برای آنها که با دریچه دوربین به بیابانزایی مینگرند!
صبح دیروز میزبان رییس مؤسسه مردم نهاد توسعه پایدار و محیط زیست (CENESTA)، سرکار خانم دکتر رضوی و همکارشان بودم؛ مؤسسهای که تاریخ آغاز به کارش به سال ۱۳۵۸ میرسد و از این نظر شاید یکی از پیشکسوتترین نهادهای غیردولتی در حوزهی محیط زیست ایران به شمار آید. هر چند اگر سه دهه فعالیت این تشکل سبز را با همتای آمریکاییاش – مؤسسهی سیرا کلاب (SIERRA CLUB) – مقایسه کنیم که سال تأسیس آن به ۱۸۹۲ میلادی (۱۱۷ سال پیش) میرسد؛ آنگاه به روشنی درخواهیم یافت که چه فاصلهی ژرفی بین تشکلهای مردم نهاد ایرانی و آمریکایی در حوزهی محیط زیست – دستکم از منظر قدمت زمانی – وجود دارد.
بگذریم …
دکتر رضوی آمده بود تا ضمن معرفی تازهترین طرحها و اقدامات نهاد متبوعش، خبر برگزاری یک مسابقهی بینظیر را هم بدهد! بینظیر از این جهت که تاکنون به یاد ندارم فراخوانی برای هنرمندان عکاس ایرانی داده شده باشد و جوایزی هم درنظر گرفته باشند با موضوع «مقابله با بیابانزایی و تخریب سرزمین»!
مسابقهای که هر علاقهمندی میتواند در آن شرکت کرده و شاهد داوری آثارش از سوی اساتیدی چون فرهاد ورهرام باشد. بنابراین تا زمان باقی است با شماره تلفن ۶۶۹۷۲۹۷۳ تماس گرفته و از جزییات این مسابقه و نحوهی ارسال آثار خویش آگاهی یابید.
به سهم خویش از تلاشهای مرکز تحقیقات بینالمللی همزیستی با کویر دانشگاه تهران، روابط عمومی و امور بینالملل سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور و مؤسسه مردم نهاد توسعه پایدار و محیط زیست برای حمایت و برگزاری شایستهی چنین مسابقهای قدردانی کرده و امیدوارم از حاصل آن، بتوان با چشمانی بینا و پویشگر آشنا شد که با هنرمندی وخامت خطر بیابانزایی را در سرزمین مادری به تصویر کشیدهاند؛ هشداری که شاید اثر آن بیشتر از دهها مقالهی نوشتاری بتواند برنامهریزان مملکتی و افکار عمومی را نسبت به عواقب نادیدهانگاشتن ملاحظات زیستمحیطی در چیدمان توسعهی کشور زنهار دهد.
چهارشنبه ۳۰م بهمن ۱۳۸۷ در ۹:۲۸ ق.ظ
درود بر شما آقای درویش من دیروز از دیدار با شما بسیار خوشحال شدم و از همکاری صمیمانه شما کمال تشکر را دارم امیدوارم در آینده بتوانیم از همکاری با شما بیشتر بهره مند شویم
پاسخ:
ممنون. وظیفه بود. برای شما و همکارانتان در سنستا آرزوی موفقیت های روزافزون تر در راه سبزی که انتخاب کرده اید، دارم.
شنبه ۳م اسفند ۱۳۸۷ در ۱۲:۵۰ ب.ظ
[...] نوع خود جالب بود. به خصوص عنوان نامه! به هر حال، من پیشتر درخواست این استاد عزیز را اجابت کرده بودم و مجدداً از [...]