میتوانند ۱۰۶۰۰ دانشمند اشتباه کنند؟!
در فرازی از فیلم «یک حقیقت ناخوشایند»، ال گور اشاره میکند که چگونه در سال ۲۰۰۳، مسئول امور محیط زیست در کاخ سفید – که زمانی خود یکی از رؤسای کمپانیهای بزرگ نفتی بوده است! – تصمیم میگیرد تا به صلاحدید خویش، بخشهایی از گزارش هشدارگونهی سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (Environmental Protection Agency - EPA- ) را که آشکارا از دولتمردان آن کشور میخواهد تا تهدید «جهانگرمایی» را جدی گرفته و برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای به اقدامات جهانی تحت امر پیمان کیوتو بپیوندند، حذف کرده و گزارشی دروغ را به رییسجمهور و دیگر دولتمردان عالیرتبه آمریکایی و نیز ارباب جراید ارایه میدهد.
اینک میتوانید عکسالعمل دانشمندان مستقل آمریکایی را در خصوص این اقدام که با انتشار یک نامهی سرگشاده خطاب به جرج بوش پسر در هیجده فوریه سال ۲۰۰۴ آغاز شده ملاحظه کنید؛ نامهای که تا امروز بیش از یازده هزار نفر از عالیترین و مشهورترین دانشمندان آمریکا، از جمله ۵۲ برندهی نوبل، ۶۲ دریافتکنندهی نشان ملّی علمی و ۱۹۴ دریافتکنندهی عالیترین نشان آکادمی علوم پای آن را امضا کرده و صراحتاً از دولتمردان و سیاستبازان آمریکایی خواستهاند که ساحت علم را مقدس شمرده و آن را به نیرنگ ملاحظات و مصلحتسنجیهای سیاسی آلوده نسازند.
گفتنی آنکه نامهی یادشده که هماکنون بر روی بسیاری از وبسایتهای علمی و معتبر جهان قرار داشته و از آن با عنوان :
Can 10,600 scientists be wrong?
نام برده میشود، هماینک شمار امضاهایش از مرز یازدههزار نفر هم گذشته است.
یادمان باشد! جهانگرمایی در نهایت به نفع هیچ کشور و ملّتی تمام نخواهد شد، البته اگر منافع برخی از ما اجازه دهد که به این واقعیت ساده توجه کنیم و آن را عمیقاً بشنویم. همین!
برای مطالعه بیشتر:
- Restoring Scientific Integrity in Policymaking
- به بهانه کنسرت زنده زمین - دکتر سیامک معطری
سه شنبه ۱۰م مهر ۱۳۸۶ در ۲:۴۵ ب.ظ
[...] حتا حاضر به پذیرش پیمانی جهانی چون کیوتو هم نشده و تا مرز انکار پدیدهی جهانگرمایی و نبش واقعیت محرز علمی نیز پیش میروند. [...]