نگوییم زمین پاک؛ همان گونه که نمیگوییم: زن پاک … کودک پاک …
من نمیدانم چرا روز زمین را در ایران – و فقط در ایران – روز «زمین پاک» مینامند؟ مگر ما روز جهانی «زن» نداریم؟ مگر روز جهانی «کودک» نداریم؟ هیچ تا به حال اندیشیدهاید که چرا نمیگوییم: روز «زن خوب» یا «زن پاک» یا مثلاً روز «درخت خوب»؟! درخت، کودک، زن، معلم و … حرمتی دارند که باید گرامی داشته شوند و نباید با دادن پسوندهایی اینچنین، آن حرمتها را نیز شرطی کنیم و از اعتبار بیاندازیم. زمین، به ذات خود دارای حرمت و اعتبار است؛ اگر نمیتوانیم یا نتوانستهایم تا این زمین را پاک نگه داریم، مشکل از ماست، وگرنه مادر طبیعت بدون هیچ منتی دست و دلبازی خود را به ما و تمامی زیستمندان عالم بارها نشان داده و ثابت کرده است.
در باره این روز بیشتر خواهم نوشت … منتها تا آن موقع، از لوگوی امروز موتور جستجوگر گوگل لذت برید.
در همین باره:
– من با این اسم تغییر یافته «زمین پاک» مشکل دارم!
چهارشنبه ۲م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۲:۴۳ ب.ظ
این اسمی که ما روی این روز گذاشته ایم انگار همه اش می خواهد به آدم ها بگوید در این روز به زباله و بازیافت و آلودگی هوا و فاضلاب و این ها فکر کنید. انگار خط می دهد به آدم ها … این اسم نمی گذارد آدم ها به جای محیط زیست شهری به محیط زیست طبیعی هم فکر کنند. بروند سراغ روابط اکولوژیکی، حیات وحش و این ها …
دوست دارم آن آدم یا آدم هایی که اولین بار این سنگ بنا را در ایران گذاشتند و این اسم را تغییر دادند را ببینم و دلایلشان رابشنوم. امیدوارم منطق درست و حسابی پشت این تصمیم باشد
پاسخ:
نکته ظریفی را مورد اشاره قرار داده اید. درود بر شما.