درود بر این هموطن ساروی!
هموطنی سبزاندیش و نازک دل از دیار رییس علی دلواری بزرگ – از کرانههای خلیج همیشه فارس ایران – در تارنمایش از حرکت پسندیدهی هموطنی دیگر در آن سوی وطن – در کرانههای دریای مازندران – تقدیر کرده است.
کاش مانند او بیشتر میشناختیم.
سپاس ابوحنانه عزیز که فرهنگ حراست و حرمت نهادن بر درختان را به شایستگی گسترش میدهی و نشان میدهی که نسل کوروش بزرگ هنوز که هنوز است در این مملکت نفس میکشد؛ نسلی که باور دارد:
سبزهای را بکند
خواهد مرد
و می کوشد تا
کاری نکند
که به قانون زمین بربخورد.
این یادداشتها را که میخوانم و این تصویرها را که میبینم … قوتم میبخشد، شورم را میافزاید و سرشار از سرخوشی و امیدم میکند …
زنده باشید هموطنان نادیدهی ساروی و بوشهری من …
یکشنبه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۵:۰۰ ب.ظ
سلام
واقعا کاش یاد می گرفتیم که مثل اجدادمان باشیم.
در مورد سوالتان راستش جوابش کمی طولانی بود و همچنین فکر کردم می تواند جواب آن برای دوستان دیگر نیز مفید باشدوالبته پاسخ آن در اینجا چندان همخوانی با مطالب شما نداشت. در هر صورت ببخشید اینجا جواب را ننوشتم راستش نتوانستم میل شما را هم پیدا کنم و جواب را برایتان ارسال نمایم.
یکشنبه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۵:۰۱ ب.ظ
فکر کنم خیلی دلیل آوردم ها چه خبر شد!!!!!
یکشنبه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۵:۱۲ ب.ظ
مهرگان عزیز:
با سپاس از توجه شما … شاید بد نباشد آن را در یک پست جداگانه منتشر کنید.
یکشنبه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۸:۴۵ ب.ظ
سلام
یادم هست در برنامه ی ” در شهر ” در تهران پارس یک درخت که ریشه اش در کوچه بود رانشان دادند. خانه ای که بعداً ساخته شده بود طوری بود که کف طبقه ی اول جلوتر از طبقه ی همکف ساخته شده بود و قاعدتاً برای اینکه ساختمان ساخته شود باید درخت قطع می شد. امّا برای اینکه مجبور نشوند درخت را قطع کنند کف خانه را سوراخ کرده بودند! یادم نیست که درخت از سقف هم خارج می شد یا نه!
با سپاس
نفیسه
یکشنبه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۸:۵۱ ب.ظ
سلام بر خواننده همیشگی و باوفای مهار بیابان زایی: خوشحالم از شنیدن این خبر. کاش من هم آن برنامه را دیده بودم. برای صاحب آن خانه دعای خیر دارم. همچنین برای شما دختر تلاش گر و سبزاندیش وطن. زنده و سرافراز باشید.
دوشنبه ۲۱م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۹:۱۱ ب.ظ
I enjoyed when read ur blog via surfing on balatarin.com
among many stressful political links your subject seems very green and gave me positive energy and fresh feelings
thanks and regards
دوشنبه ۲۱م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۹:۲۲ ب.ظ
خوشحالم بهاره عزیز که دست نوشته های درویش می تواند این گونه در پیشگاه تو به نظر آید.
سه شنبه ۲۲م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۱۰:۱۸ ق.ظ
سلام
درود بر شما و افکار سبز و ذهن پویایتان.
بدرود.
سه شنبه ۲۲م اردیبهشت ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۹ ق.ظ
سپاسگزارم ابوحنانه عزیز … نگاه توست که رنگ دگر دهد به جهان برادر مهربان بوشهری من.