نگارههایی که بوی زندگی میدهند!
قابی که ابوطالب برای ثبت رخدادهای پیرامونش برمیگزیند، برایم در اغلب موارد جالب و امیدبخش بوده است. ابوطالب ندری را میگویم که پیشتر هم از او نوشتهام …
آیا با محمد درویش موافق هستید که این تصاویر عجیب بوی زندگی میدهد و آدم را گرهگیر چشم نجیب ابوطالب عزیز میسازد؟
هر از چند گاه به عکسخانهی مجازیاش سری میزنم تا هوایی تازه کنم … هر چند اعتراف میکنم، برخی اوقات نیز مانند این بار، هوایی برای تنفس که نمییابم، هیچ، حال سهراب را تجربه میکنم که میگوید:
سبزهای را بکنم
خواهم مرد …
امید که قدر سبزینههای زوهمند پارک ملّی گلستان را بیشتر بدانیم و کمتر از این خاوریترین پارهی هیرکانی خبرهای نگرانکننده بشنویم.
شنبه ۹م خرداد ۱۳۸۸ در ۱:۵۰ ب.ظ
سلام آقای درویش عزیز
همین تصویری که از آقای ندری برای پستتان گذاشتید کافی است تا به عمق دید و هوشمندی ایشان پی ببریم. «سر سبزی» این بچهها، روح آدمی را زنده می کند