تصاویری از پیشروی گام به گام خس و خاشاک در تهران – ۱۴ تیر ۸۸
سه تصویری را که ملاحظه میکنید، آزادراه تهران، کرج – حدفاصل بلوار پژوهش تا وردآورد – را در ساعت ۱۶:۴۰ بعدازظهر یکشنبه، ۱۴ تیر ۱۳۸۸ نشان میدهد؛ وضعیتی که البته اینک – به گزارش وحید نوروزی - به مراتب حادتر هم شده است.
کافی است میزان دید را با یک روز کاملاً سرد و برفی و مهآلود تهران – تقریباً در همان مقطع – مقایسه کنید تا متوجه عظمت دست کم گرفتن خطر خس و خاشاک بشوید.
امید که ریزگردهای عربی را بتوانیم سرانجام در جای خودشان بنشانیم و آسمان آبی و سرزندگی را مجدداً به هموطنان عزیز و سبزاندیشمان بازگردانیم.
من یاد گرفتهام که زیستن، به هیچ وجه آنقدر که باید شگفتانگیز نیست. برای همین همواره میکوشم، مادامی که زندهام، سرزنده هم باشم؛ حتا اگر بهای سرزندگی، شناور شدن در افسون خس و خاشاک باشد!
ایمان دارم که هیچ چیز در این جهان بیحکمت نیست، خس و خاشاک امروز هم نوید باران و طراوت فردا را دارد … یادمان باشد که اگر خس و خاشاکی نبود، بارانی هم نبود. قطرهی باران برای تشکیل و ماندگاری نیاز به همین ذرات به ظاهر اغتشاشگر نیواری دارد.
پس از چه دلتنگ شدیم؟
دل خوشیها کم نیست …
حتا اگر نامش خس و خاشاک باشد …
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۰:۵۵ ق.ظ
برادر گرامی و ایران دوست, من از راهی بسیار دور دستان زحمت کش شما را میفشارم و ازاعماق قلبم برای شما و تمام هموطنانم آرزوی آسمانی آبی و بدون غبار عربی مینمایم
پاسخ:
کاوه عزیز … گرمی سلام و همراهی انرژی بخشت را به خوبی از همان راه دور لمس و درک می کنم. بهترین ها از آن تو و وطن مشترک و عزیزمان باد.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۰:۵۶ ق.ظ
درود بر شما آقای درویش. عنوان مطلب هم بسیار زیبا و زیرکانه انتخاب شده. به امید روزهای بهتر برای محیط زیست و برای ایران… پاینده باشید
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۰ ق.ظ
درود بر هموطن دوست داشتنی و فرزانه … راستی علی جان! خس و خاشاک تا آلمان نیامده است؟!
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۳ ق.ظ
درود بر جناب اقای درویش که توجه همه جانبه ای به مسایل علمی و اجتمایی دارند. بی شک حل معضلات اجتمایی قرهنگی و سیاسی در سطح یک جامعه نیاز به توجه و دقت همه فرهیختگان در حوزه های مختلف علوم دارد نه فقط شاخه هایی خاص از علوم. بنده به عنوان یک تحصیل کرده در علوم منابع طبیعی منابع انسانی را مهمترین بخش تاثیر گزار بر منابع طبیعی می دانم و سلامت و امنیت سیاسی اجتمایی و فرهنگی فرد فرد جامعه را بی ارتباط با سلامت و بقاء منابع طبیعی کشور نمیدانم.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۱ ب.ظ
هموطن عزیزم من از دور دستها هر روز فداکاری های شما را مشاهده میکنم و امروز به خاطر وجود شما وطن پرستان، نام ایران و ایرانی را در جهان به نیکی یاد میکنند و اسم … احمدی نژادها و دوستانش در کنار ایران نمی آید. همه مردم جهان دولت احمدی نژاد را دولت اشغالگر میدانند.
شما افتخار ما در جهان شده اید به شما میبالیم.
پاسخ:
باورم این است که موفقیت هرگز به طرف ما نخواهد آمد. بلکه این ما هستیم که باید بیرون رفته، نهراسیم و آن را به چنگ آوریم … اتفاقی که ایمان دارم این بار رخ خواهد داد و بار دیگر زمین رنجور وطن سبز خواهد شد. درود بر شما همراهان صمیمی و همدل.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۳۹ ب.ظ
دوست دانشمند عزیزم
از خبررسانی تصویری شما ممنونم. من هم به نوبه خود امیدوارم که به زودی غبار عربی را با همت ایرانی خود خفه کرده و دیدن آسمان آبی پارسی خود را دوباره جشن بگیریم.
پاسخ:
انشاالله
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۰ ب.ظ
نامه به دختر احمدی نژاد
سلام، اسمتو نمیدونم چیه اما مطمئن هستم یکی از اسم های ائمه روته. نمیدونم تاحالا کسی برات نامه نوشته یا نه ، نمیدونم تاحالا نشستی پای حرف یکی که به نظرت خیلی ژیگول باشه، آرایش کنه ،مانتو کوتاه بپوشه ، موسیقی گوش کنه؟ منم برا همین برات نامه نوشتم چون ترسیدام از ظاهرم بترسی. حالا این حرفارو ول کن میخوام باهات صحبت کنم. امروز روز پدر، پدر برا دختر خیلی عزیز مگه نه. مطمئنم تو همونقدر باباتو دوست داری که من بابامو دوست دارم یا دختر آقای حجاریان باباشو دوست داره یا اون جوونأی که طی ۲۰ روز گذشته از بین ما رفتند دوست داشتند. شنیدی که خبر هارو ، راستی تو هم واقعا باور داری که اونا توی یک سناریو کشته شدند؟ حتما اینترنت داری ، حتما ندارو دیدی. من که دیگه اسمشو میارم گلوم سنگین میشه. تو چی؟ نگو که نه ، تو هم مثل من دختری، وجودت رو با احساسات ساختند. راستی، این روزا تو خیابون میری، مردم رو میبینی با چه شجاعتی جلو گلوله میایستند. میدونی تو این ۴ ساله گذشته من خیلی به تو فکر میکردم . ببخشید که رو راست حرفمو میزنم اما هر دفعه که یه لطیفه جدید در مورده پدرت میساختند ته خندهام همش به این موضوع فکر میکردم که چقدر برایت سخت خواهد بود اگر گاهی این لطیفهها به گوش تو برسه. آخه پدرها دلگرمی زندگی ما هستند. نباید اینقد راحت خورد بشن. اما الان چند روز دیگه اینطوری فکر نمیکنم . میدونی چرا؟ چون همون کسی که به اعتقادم با اینکه ازش راضی نبودیم اما اعتقاد داشتم حرمتشو باید نگاه داشت، بی حرمتی کرد. حرمت میلیونها پدرو نگاه نداشت. به شعور و فهم من و هموطنم توهینن کرد. به ما دورغ گفت . اگر اون ۴ سال رو نادیده بگیریم، بیشتر از ۲۰ روز هست که خواب راحت به چشمهای ما نیومده؟ به چشمهای شما چی؟ کابوسهای بیداری مان تلخ تر از کابوسهای وقت خواب مان هست. حرف زیادی ندارم که برایت بزنم . نه که ندارم دارم اما گریه امانم نمیدهد.دلم خیلی پور هست ، به قول شجریان که بعضی وقتها با شنیدن صدایش دلم میخواهد به سویش سجده کنم : من دچار خفگانم خفگان من به تنگ آمادهام از همه چیز،،،،،،،،،. بگذریم به نظر من، من و تو بیشتر از اینکه با هم تفاوت داشته باشیم تفاهم داریم. مطمئنا من اهل جهنم نیستیم چون دلم خیلی پاک، من آزارم به هیچ کس نمیرسه، از تو میخوام یکبار به جنبش ما سر بزنی، ما خود فروخته نیستیم، ما روح و جسممان با این خاک خو گرفته، تو هم بیا یک بار پای حرف ما بشین، ما هم به حرف تو گوش میدهیم .در آخر دلم میخواهد امروز که روز پدر هست،تو هم به تلافی اون ۴ سالی که من به یادت بودم، به یاد دخترهای باشی که بیشتر از چند روزه از پدرشان خبر ندارند ،و امروز روز دلگیری خواهند داشت، و به یاد پدرانی باشی که طی چند روزه گذشته کمرشان از فقدان مرگ بچه هایشان دیگر راست نشده . دیگه گریه امانم نمیدهد، به تو چی؟ خدا حافظ
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۱ ب.ظ
با سلام واقعاصحنه های دردناکی است تنها میتوان تاسف خورد این وضعیت بیابان های ایران است که البته آن را به گردن کشورهای همسایه بیندازیم چرا در این ۴ساله این وضعیت تشدید شده است چرا چرا؟واقعا تمام این غبار از کشور های همسایه است ؟مثل اینکه دوستان کارشناس فرایند فرسایش بادی و مکانیسم آن را فراموش کرده اند.آیا این فرسایش در کشور ما روند صعودی پیدا نکرده است چرا مسولیین مدیریت محیط زیست کشور تا این حد نسبت به این پدیده شوم بی تفاوت هستند؟ما میدانیم که در حدود ۶۶%اراضی کشوردر معرض کانون های بحرانی فرسایش بادی هستند که کم کم به فراموشی سپرده شدند.وهیچ کس به فکر نیست
.در پایان از شما تشکر میکنم.و امید وارم همچنان در این عرصه فعالیت کنید.
یا علی
پاسخ:
درست می گویید … ما نباید مدام در اندیشه انداختن توپ در زمین حریف باشیم. هر یک از شهروندان جامعه جهانی باید نشان دهند که استحقاق زیستن در یگانه کره قابل زیست را دارند. نرخ فرسایش آبی و بادی در کشور ما بیش از شش برابر میانگین جهانی است و ایرانیان امروز سهم هزار ساله آب زیرزمینی خود را در عرض ۳۰ سال نوش جان کرده اند! آری برادر … از ماست که بر ماست.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۳ ب.ظ
mesle matalebe ghablitun aali bud,mamnunam ke email zade budid,man faghat haghighato goftam ,webloge shoma baramun pagi shode ke har ruz behesh sar mizanim,in ghobar o kas o khashak be komake ma umadan, be in shak nakonim,ma amadeim ke dar afsune in khas o khashak ha shenavar beshim
be omide irani sarsabz o sarzende,
پاسخ:
دقت شما در خواندن دست نوشته های درویش را می فهمم و برایم دلپذیر است. گمانم بر این است که این خیزش سبز و هوشمندانه و در عین حال صلح طلبانه و عاری از خشونت روزی به تحولی شگرف در ایران و خاورمیانه منجر خواهد شد.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۴ ب.ظ
باسلام خدمت درویش عزیز تبریک میگم ولادت حضرت علی ع
بسیار لذت بردم از این همه زیرکی وخلاقیت شما در ارتباط دادن این وضعیت جوی با خس وخاشاک امید است از این نشانه الهی آنان که باید عبرت بگیرند که مردم اگر خس وخاشاک هم باشند باز هم نمیتوان چیزی به زور به آنها تحمیل نمود حال آنکه مردم خس وخاشاک نیستند پس بهراسند از خشم مردم….. موفق وپیروز باشید درپناه حق
پاسخ:
درود بر هزاردستان عزیز …امید که سرانجام آنان که امروز صاحبان قدرت هستند دریابند که مردم خس و خاشاک نیستند و باید به رای و نظر آ«ها احترام نهاد.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۴ ب.ظ
فعلا که حضرات مشغول سبز زدایی و کشاورزی زدایی در خوزستان هستند.تا بعد.
پاسخ:
طرح های انتقال آّب اجرا شده در سرشاخه های دز و کارون می تواند فاجعه بیافریند.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۸ ب.ظ
faghat kash age emkanesh bashe baratun amare webgozaro ba ye amargir e dige jaygozin konin ke khiale moraje konande ha rahat tar bashe
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱:۱۳ ب.ظ
هنوز امید هست تا انسانهایی چون شما هست!
کلاهم را به احترامتان از سر برمیدارم.
شاد و سلامت زیید!
پاسخ:
زنده باشی باران عزیز … من آن کلاه را قدر می دانم و همراهی و همدلی تان را پاس. همچنین معلوم است که همچنان امید هست … تا وقتی که ما ترجیح دهیم به جای آن که کسی باشیم، چیزی باشیم.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱:۴۶ ب.ظ
چترها را باید بست، زیر باران باید رفت…
پاسخ:
و زیر باران است که می توان مهربانی ها و همدلی ها و همراهی ها را دید … زیر باران است که می توان عریان گریست، بی آن که کسی دریابد … برای همین است که ماهی ها را دوست دارم … آنها هرگاه که دلشان بگیرد، اشک می ریزند؛ بدون آن که کسی مزاحم اشک ریختن آنها شود.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۲:۲۸ ب.ظ
درود
۲ سال پیش گرد و غبار تا تنکابن رسید که چندین عکس از آن گرفتم گلها با لایه ای از خاک پوشیده شده بودند و برگ ها ی تازه پزمرده شدند راستی در جنگ اول خلیج پارس که من در مقطع راهنمایی در شمال بودم باران سیاه بارید
خوب حالا باید ارتباط نگه داشت زیست بوم بر همگان آشکار شده باشد محیط زیست نه تنها خرس و گراز است و نه بحت شیرین آلودگی هوای تهران! ولی کو گوش شنوا.
گمان می کنم چند سال دیگر تعداد دکتر های محیط زیست فزون تر از محیط بانان باشد.
پاسخ:
بله، امروز تهرانی ها و مرکز نشین ها بیشتر از هر زمان دیگری دریافتند که سرمایه گذاری برای حفظ محیط زیست تا چه اندازه می تواند ضروری باشد.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۲:۴۴ ب.ظ
خداوند شاید با این حرکت خواسته بگوید: و اما شما! ای مردم ایران! خاک بر سرتون با این مملکتی که دارین
پاسخ:
بد نگوییم به مهتاب، اگر تب داریم …
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۲:۵۳ ب.ظ
سلام بر آقای درویش عزیز
شاید این خس و خاشاکها موجب کاهش وسعت دید شود اما یک خوبی دارد؛اینکه بیشتر به دور و اطراف خودمان توجه میکنیم و از این به بعد هر پدیده طبیعی، ولو ریز و کوچک، را دستکم نمیگیریم…!
در ضمن، خواندن مطالبتان در این روزهای سخت، حکم همان باران طراوتبخش را دارد…خواهشمند است باریدن را قطع نفرمایید!
پاسخ:
به نکته دقیقی اشاره کردی … به قول سهراب عزیز: گاه زخمی که به پا داشته ام، زیر و بم های زمین را به من آموخته است.
در ضمن، صدای بی صدای عزیز: نگاه توست که رنگ دگر دهد به جهان … باران تویی … باران ماییم … همه باید عهد بربندیم که ناامید نشویم و همچنان به گسترش موج سبز کمک کنیم.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۶:۴۹ ب.ظ
afarin doust nazanin matlabe shoma gooyast
پاسخ:
لطف دارید محمود جان.
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۷:۵۵ ب.ظ
آقای درویش عزیز! همونطور که می دونید جمعیت خس و خاشاک آلمان هم زیاده! در این مدت هم در شهرهای کوچک و بزرگ سعی کردند صدای خس و خاشاک رو به گوش جهانیان برسونند. درود
دوشنبه ۱۵م تیر ۱۳۸۸ در ۱۰:۰۳ ب.ظ
علی آقای فانوس به دست! تا می توانی روشنی ببخش و حماسه بیافرین … همراهت هستم و هستیم. ما همه با هم هستیم.
سه شنبه ۱۶م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۴۱ ق.ظ
واقعا که خوزستان چند ساله اینطوره یه نفر صداش در نیومد یه روز تهران خاکی شد ببینید چیکار می کنن
پاسخ:
این ها همه شواهدی است که نشان می دهد شعار آقایان در مورد تمرکززدایی و توجه به مناطق محروم تا چه اندازه واقعیت بیرونی داشته است!
سه شنبه ۱۶م تیر ۱۳۸۸ در ۲:۴۰ ق.ظ
درود بر مهندس درویش! حق نگهدارتان و روز پدر مبارک
سه شنبه ۱۶م تیر ۱۳۸۸ در ۸:۱۴ ق.ظ
سلام بر هومن روانبخش عزیز … هر جا که هستی حق نگهدارت باد … یادش به خیر روزگاری دیده بان البرز بودی … امید که روزی دوباره چنین شود. البرز بدجوری به حامی نیاز دارد.
سه شنبه ۱۶م تیر ۱۳۸۸ در ۳:۳۶ ب.ظ
درود بر جناب درویش عزیز…
از مقاله ی خوبتان در اعتماد ملی مستفیض شدیم….
فقط اشاره کنم که خس و خاشاک را باید بها داد و به آن پرداخت نه اینکه آن را چیزی خارجی و توطئه ی دیگران بر خود بپنداریم…
پیروز باشید:)
سه شنبه ۱۶م تیر ۱۳۸۸ در ۴:۴۷ ب.ظ
درود بر مرد خاکی عزیز … راست می گویی، هیچ چیز را نباید دست کم گرفت و انکار کرد.
چهارشنبه ۱۷م تیر ۱۳۸۸ در ۱:۲۱ ق.ظ
درود
واقعا معتقدم به اینکه خدا ما رو دوست داره و با زبون بی زبونی با ما حرف میزنه … این خاک و غبار و تشابه واژگانش با خس و خاشاک.. و اینکه همین خس و خاشاک مملکتی رو فلج کرد و …. دیگه خودتون بهتر از من میدونین.
روزهای دلگیری است.. روزهایی که هیچ انتظارشان را نداشتم و …
ایام به کام
پاسخ:
نگاه کن به آنچه که در یک آهنگری رخ می دهد … یک قطعه فلز بی هویت و بی شکل چقدر باید ضربه ببیند و حرارت را درک کند تا آبدیده شده و سرانجام به کار آید. ما نیز همان خواهیم بود مریم بانوی عزیز … روزی ثمره این درد و رنج و خس و خاشاک را خواهیم چشید و چشمانمان به انفجار رنگ سبز در پهنه وطن خیس خواهد شد و درخشان می گردد …
چهارشنبه ۱۷م تیر ۱۳۸۸ در ۶:۳۲ ب.ظ
با این عبارت زندگی کرده ام:
” من یاد گرفتهام که زیستن، به هیچ وجه آنقدر که باید شگفتانگیز نیست. برای همین همواره میکوشم، مادامی که زندهام، سرزنده هم باشم؛ حتا اگر بهای سرزندگی، شناور شدن در افسون خس و خاشاک باشد!”
معرکه بود…
پاسخ:
آن جمله برآیند احساسی است که این روزها عمیقاً با آن زندگی می کنم و به آینده لبخند می زنم … خوشحالم که پوم تاکش را حس کرده اید … زندگی ضرب زمین در ضربان همین پوم تاک هاست
چهارشنبه ۱۷م تیر ۱۳۸۸ در ۸:۱۱ ب.ظ
سلام به شما دوست عزیز واقعا مرسی از این همه زحمت شما لینک باکس کوشش ای۲ بی شما را به عضویت در لینک باکس دعوت میکند .
شما میتوانید بعد از گزاشتن کد لینک باکس در وبلاگ یا سایت خوداقدام به ارسال
لینک خود همراه با یک نام کنید با تشکر مدیر لینک باکس کوشش ال بی۲٫
این هم کد لینک باکس ضمنا اگر بازدید شما در روز بیشتر از ۱۰۰۰ نفر است بیان کنید که در قسمت لینک های ویژه میخواهید ثبت لینک کنید.
چهارشنبه ۱۷م تیر ۱۳۸۸ در ۸:۱۲ ب.ظ
bings.blogfa.comکد در اینجاست
پنجشنبه ۱۸م تیر ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۲ ب.ظ
با درود و پوزش از تمامی حیواناتی که نامشان به استعاره در این شعر آمده است :
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد
وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب
بر دولت آشیان شما نیز بگذرد
باد خزان نکبت ایام ناگهان
بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد
آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام
بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد
ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز
این تیزی سنان شما نیز بگذرد
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
جمعه ۱۹م تیر ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۲ ق.ظ
همیشه همینگونه خواهد بود … عوعو سگان جایی در تاریخ بهتر از زباله دانی نداشته است. به قول ناصر کرمی: این کشندگان هستند که در نهایت عذاب دیده و منفور و محکوم می شوند؛ نه کشته شدگان.
شنبه ۲۰م تیر ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۲ ب.ظ
درود
اتومبیل های کشور چنان زیاد شده است که برنده جایزه حساب قرض الحسنه ام باشم اتومبیل را برای بازیافت می فروشم. باشد که بدهکار نشوم!
برای شماره حساب ۲۴۴۷ بانک کشاورزی شعبه سردار جنگل فومن قرض الحسنه پول واریز کنید احتمال برنده شدن ندارید و بدهکار نیستید و به برهکاری احتمالی یک نفر کمک کرده اید.
می خواستم روی وب بنویسم اما سایت آماده نبود!
به سایت شما پناه آوردم و ناگفته نماند که تا آخر زمین و شاید بیشتر هستم پس نگران نیستم و نگران نباشید.
دوستدارتان امیر