منطقه‌ي صالح كوتاه، دهستان موگويي، سرآقا سيد از توابع شهرستان كوهرنگ استان چهارمحال بختياري، يكي از واپسين قربانگاه‌هاي جنگل‌هاي منحصر به فرد غرب كشور است. اين بار به بهانه‌ي احداث جاده‌ي دسترسي به روستاهاي چين، زلگ و لاتو (كه مجموعاً كمتر از ۴۰ خانوار جمعيت دارند و از هيچ نوع سازه‌ي زيربنايي – حتا آب و برق – هم بهره‌اي ندارند)، بيش از ۵ هزار اصله درخت از گونه‌هاي بلوط، بنه، كيكم و مهلب نابود شدند. اعتبار اين جاده‌ها به مبلغ ۲ ميليارد تومان از طريق دفتر مناطق محروم وزارت كشور تأمين شده است و متأسفانه بنابر گفته‌ي مسئولين اداره كل منابع طبيعي استان، اين پروژه بدون ارزيابي‌هاي معمول زيست‌محيطي و اقتصادي اجتماعي و به رغم مخالفت صريح كارشناسان منابع طبيعي منطقه به انجام رسيده است.

     گفتني آن كه رويشگاه جنگلي تخريب شده در شمار يكي از ذخيره‌گاه‌هاي ژنتيكي ارزشمند زاگرس قرار داشته كه در عرصه‌اي با شيب تند و بافت ناپايدار خاك، تنها عامل جلوگيري از فرسايش خاك محسوب مي‌شد.
     در حقيقت اين جاده ۲ ميليارد توماني، حدود ۵۰ ميليون تومان براي هر خانوار درآمده است! به ديگر سخن، اگر آن ۵۰ ميليون تومان را به هر يك از آن ۴۰ خانوار مي‌دادند و يا روستايي متمركز با اين سرمايه براي آنها تدارك ديده شده بود، به مراتب منطقي‌تر و پايدارتر از شيوه‌ي كنوني بود … روستائياني كه دير يا زود و به رغم احداث جاده، شمارشان باز هم كم و كم‌تر خواهد شد!!
      تأسف‌انگيز‌تر آن كه به گفته‌ي معاون طرح و برنامه اداره منابع طبيعي استان چهارمحال بختياري، هيچيك از اهالي روستا از خودرو سواري برخوردار نيستند! همچنين مهندس هومان خاكپور در گفتگو با نگارنده اعلام داشت كه فقط اهالي يك روستا (چين) با ۳۰ خانوار جمعيت از مزاياي اين جاده بهره‌مند مي‌شوند، آن هم فقط براي سه يا چهار ماه از سال (به دليل برف‌گيربودن منطقه). او گفت: اغلب اهالي ترجيح مي‌دادند كه به جاي ساخت اين جاده، خانه‌هايي مستحكم در منطقه‌اي امن براي آنها مي‌ساختند.
     غم‌انگيز‌تر و نگران‌كننده‌تر از همه آن كه  با احداث اين جاده، دسترسي قانون‌شكنان و ذغال‌سازان به بكرترين جنگل استان آسان‌تر شده است.

نمايي از روستاي نيمه ويران چين كه فاقد هرگونه تآسيسات زيربنايي است!(بر روي عكس‌ها كليك كنيد تا بزرگتر ببينيد)

      مي‌بينيد! فرقي نمي‌كند كه جنگل در كجا باشد! چه در لويزان باشد، چه در نايبند، چه در لاكان گيلان يا فندق‌لو اردبيل و چه در كوهستان‌هاي كوهرنگ … مهم اين است كه جنگل را بايد تخريب كرد و نبايد گذاشت سد راه توسعه شود!!
     از دوستان و همكاران عزيزم در اداره كل منابع طبيعي استان چهارمحال بختياري كه اغلب عكس‌هاي اين گزارش را در اختيار نگارنده قرار دادند، سپاسگزارم. همچنين از خبرگزاري جمهوري اسلامي كه بخش‌هايي از اين رخداد دردآور را پوشش داده است، ممنونم.

این مطلب در تاریخ دوشنبه ۲۶م شهریور ۱۳۸۶ در ساعت ۱:۳۷ ب.ظ و تحت دسته (های) اخبار و رويدادها منتشر شده است. شما می توانید دیدگاه های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید. شما می توانید نظر دهید ، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.