یک خبر خوش ؛ اما گمراه کننده در باره مقابله با نفوذ گرد و خاک عربی!
آیا نهالکاری میتواند نفوذ گرد و غبار به کشور را مهار کند؟!
در پیشانی درگاه مجازی سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور یک خبر – ظاهراً – خوشحال کننده میدرخشد که البته ممکن است گمراه کننده باشد!
این که قرار است سالی ۶۰۰ کیلومتر مربع بر وسعت پوششهای جنگلی کشور در جنوب و غرب کشور افزوده شود، بیشک میتواند خبر مسرتبخشی باشد؛ امّا این که قرار است به مدد این جنگلکاریها – آن گونه که در تارنمای سازمان جنگلها آمده است – نفوذ گرد و غبار به داخل کشور را از سمت غرب و جنوب کاهش دهیم، یا نمیدانیم که درست نیست یا درست است که نمیدانیم!
در حقیقت، شاید بتوان با درختکاری، اندکی از شدت توفان شن (Sand Storm) را کاست و از سرعت حرکت ذرات درشتدانهتر در نزدیکی سطح زمین کاست؛ امّا بی شک نخواهیم توانست به مدد هر مانع سبز یا غیر سبز دیگری، از نفوذ ذرات ریز و گرد و غباری جلوگیری کنیم که چندین کیلومتر بالاتر از سطح زمین در حرکت هستند.
به دیگر سخن، برای مهار ریزگردها (haze) و یا آنچه که اصطلاحاً از آن با عنوان dust storm (توفانهای گرد و غبار) یاد میشود، چارهای نداریم جز آن که به سراغ منشأ برخواستن این ذرات ریز رفته و به اصطلاح، چشمههای تولید ریزگردها را پیش از برخواستن از زمین شناسایی و تثبیت کنیم.
مؤخره:
به نظر میرسد پس از آن که آن معمار زیرک و جوان سوئدی تصمیم گرفت با احداث یک دیوار شش هزارکیلومتری، بیابانزایی را در صحرای آفریقا مهار کند، برخی از دوستان هم به هوس افتادهاند که با احداث دیوارههای سبز، در برابر ریزگردهای دو میکرونی عربی قد علم کنند! غافل از این که با احداث دیواره های سبز و نهالکاری در نوار مرزی جنوب و غرب فقط می توان مانع نفوذ خس و خاشک شد؛ آن هم تا حدودی!
دوشنبه ۲۶م مرداد ۱۳۸۸ در ۶:۵۱ ق.ظ
درویش خان حاجی میرزا آقاسی صدراعظم محمد شاه به عمران و آبادی علاقه داشت برای اولین بار با استفاده از سربازان فوج خلج یک شاخه آز رود کرج را به تهران کشیدروزی بسر قناتی که دستور احداث آن را داده بود با لباس معمولی رفت و وضعیت را پرسید مغنی جواب داد:حاجب آقا داره برای کبوترهای خدا لونه درست می کنه!این قنات به آب نمی رسه
حاجی گفت:مومن بکن!این چاه اگر برای من آب نداره برای تو که نون داره!
خوب اومدیم اینهمه جنگل کاشتیم چه تظمینی برای حفاظتش است؟بیاییم بجای بلوط غرب سروشیراز بکاریم؟بجای گز و تاغ کاج تهران؟
….درویش خان بو میاد!بوی یک دزدی کلان…
پاسخ:
به نظرم توان بویایی شما از حد طبیعی افزون تر است برادر! اگر در انتخاب گونه و مکان درست عمل کنیم و تیمارهای لازم به دقت اعمال شوند، می توان به پایداری این جنگلکاری ها امیدوار بود. کافی است سری به غرب کرخه بزنید. عکسهایش را پیشتر در همین تارنما نمنتشر کرده ام.
دوشنبه ۲۶م مرداد ۱۳۸۸ در ۷:۰۲ ق.ظ
سلام آقای درویش عزیز
درست اطلاع ندارم اما برای شخص خودم مسجل است که اگر این دیواره سبز را هم ایجاد کنند (با همان اندک فوایدش) در رسیدگی و مراقبت از آن آنقدر اهمال خواهند کرد که نتیجهاش (مانند تمامی طرحهای دولت مهرورز) هیچ در هیچ خواهد شد….در ضمن هیچ چیز (تأکید مؤکد دارم؛ هیچ چیز) مانع حرکت آزادنه خس و خاشاک در ایران نخواهد شد…حتی دیوارهای از رنگ سبز!
پاسخ:
امیدوارم که این بار رسیدگی و مراقبتی شایسته اعمال شود. درود بر یک صدای بی صدای عزیز …
دوشنبه ۲۶م مرداد ۱۳۸۸ در ۷:۴۴ ق.ظ
چه جالب !من اگر این مطلب را بدون نقد می خواندم واقعا تصور می کردم؛نهال کاری می تواند تاثیر به سزایی در جلوگیری از “غبار خارجی” داشته باشد
پاسخ:
بر غبار خارجی نه، اما بر ممانعت از حرکت شنهای روان می تواند موثر باشد.
دوشنبه ۲۶م مرداد ۱۳۸۸ در ۸:۰۵ ق.ظ
در ضمن
من از همین تریبون هرگونه ارتباط معنایی “غبار خارجی ” را با “اوباش اجاره ای” یا “خس و خاشاک” را رد می کنم!
دوشنبه ۲۶م مرداد ۱۳۸۸ در ۹:۱۱ ق.ظ
متشکرم!
سه شنبه ۲۷م مرداد ۱۳۸۸ در ۶:۳۹ ق.ظ
سلام
این برای تثبیت شن ها خوب است ولی اما در مقابل بادها ریز گردها را هم توان ایستادنی هست؟
بدرود.
پاسخ:
نه!
سه شنبه ۲۷م مرداد ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۱ ق.ظ
درود…
فکر کنم این ها گونه حرفها در حد حرف باقی بماند!اوضاع ایران زمین قاراشمیش است…یه چیزی گفتند!تو باور مکن!
به قول شاعر حالم خوب است ولی تو باور مکن:)
پیروز باشید
پاسخ:
این بدبینی ها البته قابل درک است …
چهارشنبه ۲۸م مرداد ۱۳۸۸ در ۸:۵۳ ق.ظ
این عمل شاید به ظاهر چیز بدی نباشه اما چرا باید بعد از وقوع یک حادثه به فکر علاج واقعه باشیم(یا باشند)؟
پاسخ:
برای این که ما استاد مدیریت بحران هستیم!
چهارشنبه ۲۸م مرداد ۱۳۸۸ در ۳:۵۶ ب.ظ
درود بر جناب درویش عزیز
این خبرو شنیدید؟!
ادعای جدید دانشمندان:گرمایش جهانی از ۷۰۰۰ سال پیش شروع شده است
http://i.tardid.net/?p=935
پیروز باشید
پاسخ:
درود بر مرد خاکی عزیز. ممنون که خبر دادید … حتماً مطالعه می کنم.
چهارشنبه ۲۸م مرداد ۱۳۸۸ در ۱۱:۱۴ ب.ظ
سلام.آپلود کردم امیدوارم نقص های وبم کمتر شده باشه . ممنون از راهنمائیاتون . خدانگهدار
پاسخ:
حتما همینگونه خواهد بود.
پنجشنبه ۲۹م مرداد ۱۳۸۸ در ۸:۲۴ ق.ظ
سلام بر استاد درویش عزیز
البته جای نگرانی نیست حتی طرح های این اقایون اگه با عقل هم جور نیاد تا توش یه چیزی نباشه انجامش نمی دن. از این بابت خیالمون را حته. منم به روزم ممنون می شم مثل همیشه به من سر بزنید.
یا هو
پاسخ:
اتفاقا یک محیط زیستی واقعی نباید هیچوقت خیالش راحت باشه!
جمعه ۳۰م مرداد ۱۳۸۸ در ۶:۱۴ ب.ظ
سلام
اگه همجین اقدامی از سوی سازمان جنگلها انجام بشه و شما به نظر خودتون مخالفید باید نقص و مشکل رو تحقیقات دونست جایی که خودتون حضور پر رنگی دارید.
شنبه ۳۱م مرداد ۱۳۸۸ در ۸:۱۷ ق.ظ
درود بر جناب راهداری عزیز. در این که تحقیقات هم مشکل دارد شکی نیست برادر من. اما در این یادداشت موضوع هدف ذکر شده از نهال کاری بود. و نه ماهیت آن!
شنبه ۳۱م مرداد ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۹ ب.ظ
درود بر شما
اول در جواب آقای راهدار بگویم همیشه نهال کاری چاره کار نیست و در خیلی از مناطق ایران به خیال کار مهم و با ارزش نهال کاری محیط زیست را نابود کرده اند به جهت ورود گونه های غیر بومی که خود به گونه ی مهاجم به طبیعت تبدیل می شود.
دوم جناب آقای درویش مطالب وبلاگتان خوب بود البته در مقام یک دوست و خواننده چون من کوچکترم که انتقاد کنم.
به نظرم در پرسشی که در مورد تخریب محیط زیست پرسیده اید تداخل مدیریتی هم نقش مهمی در تخریب محیط زیست دارد جای که سازمان به ظاهر محیط زیست با جهاد و سازمان جنگلها و سازمان منابع طبیعی و… تداخل مدیریتی پیدا می کنند. و همچنین فقر مشارکتی نبودن مردم در برنامه ها و کارها( بخصوص مردم بومی مناطق مورد نظر پروژه)
موفق باشید و مانا
با وبلاگی محیط زیستی کوچک به روزم.
شنبه ۳۱م مرداد ۱۳۸۸ در ۱۱:۱۵ ب.ظ
درود بر سید علی ساجد عزیز … درست می گویید برادر! حتا عشق هم باید خردمندانه و متعادل نثار معشوق شود، وگرنه نتیجه معکوس به بار می آورد. بنابراین؛ درختکاری نیز نمی تواند نسخه ای فرازمانی و فرامکانی باشد.
سه شنبه ۳م شهریور ۱۳۸۸ در ۸:۳۲ ق.ظ
درود…دیر زمانی است که سوراخ دعا را گم کرده ایم حال یک چند سالی گرفتار جنگل کاری می شیم بعد گندش در میآد که ذرات خانه هسته ای در مرز ایران وعراق افتتاح شد
پاسخ:
اگر این اتفاق بیافتد، معلوم است که طراحان نهایت بی سلیقگی را در چیدمان توسعه به خرج داده اند!
سه شنبه ۳م شهریور ۱۳۸۸ در ۸:۴۲ ق.ظ
شما در عشق و عاشقی و معقولات هم صاحبنظرید !! بابا تو دیگه کی هستی؟ اون کنایه آخری شما برام جالب بود
سه شنبه ۳م شهریور ۱۳۸۸ در ۸:۵۳ ق.ظ
آقا محمد عزیز: خوشحالم که خواندن کنایه هایم برایتان جالب است! من هم محمد درویش هستم، فرزند جواد و متولد ۴ بهمن ۱۳۴۴ در تهران.