گاوها و آدمها
«ما اغلب از فرداها قرض ميكنيم تا وام خويش را به ديروزها بپردازيم.»
جبران خليل جبران
ماه گذشته، براي سركشي روند پيشرفت پژوهشي كه چهار سال است در حوضهي آبخيز ۱۰ ميليون هكتاري درياچه نمك، پيگيري ميكنم، به استانهاي قزوين، همدان، مركزي، اصفهان و قم سرزدم. هر چند از حاصل آن سفرها، مشاهدات تأملبرانگيز فراواني براي ثبت در اين دفتر مجازي دارم، امّا گمان برم حكايت تصوير غمانگيز و حيرتآوري كه از مشاهدهي لاشهي مردهي دهها گاو مريض در حاشيهي پايتخت مذهبي كشور (قم) در ذهن من و ديگر همراهانم ثبت گرديد، مناسبت بيشتري با اين رستاخيز سبزرنگ - ۱۵ اكتبر ۲۰۰۷- داشته باشد!
تصاويري كه ملاحظه ميكنيد، در بعدازظهر بيست و دومين روز از شهريور ۱۳۸۶ توسط نگارنده گرفته شده است، منطقهاي در شمال غرب شهر قم (محور قم به آوه) و در حاشيهي يكي از بزرگترين دامداريهاي صنعتي كشور، موسوم به «شهرك دامشهر»؛ شهرکي كه در آن حدود ۷۰۷ واحد پرورش گوسفند و ۵۷۱ واحد پرورش گوساله در حال فعالیت هستند.
با اين وجود، ظاهراً مديريت يا نظارت حاكم بر اين مجموعه تأسيسات بزرگ كه سرمايهي فراواني براي احداث و نگهداري آن مصروف شده است، حقيقتاً پرسشبرانگيز است. راستي چگونه است كه لاشهي اين گاوهاي آلوده و مريض را اينگونه رها ميكنند و هيچ تمهيد بهداشتي را براي مقابله با انتشار آلودگي ناشي از آن اعمال نميدارند؟
وقتي در بيخ گوش پايتخت و در جايي كه پول و امكانات فراوان است با محيط زيست انساني خود چنين معاملهاي ميكنيم، ديگر چه جاي گله و حيرت اگر بشنويم كماكان در بسياري از شهرهاي ساحلي شمالي و جنوبي كشور، وضعيت دفن بهداشتي زباله فاجعهآميز است.

راست آن است كه باور صاحب اين دفتر مجازي، حفظ محيط زيست و پاسداري از اصل پنجاه قانون اساسي بيش از آن كه به وضع قوانين، تشديد مجازات و خطابههاي آتشين نياز داشته باشد، به غناي شعور و فرهنگ تك تك شهروندان اين كرهي خاكي محتاج است؛ شهرونداني مسئوليتپذير و دانا كه دريابند ديگر زمان قرض گرفتن از فرداها به سرآمده و بايد خود را مهياي قرارگرفتن در دادگاه فرزندان فرداي زمين بسازند.

اميد كه چنين ابتكارهاي ارزشمندي بتواند حساسيت تك تك ما را در برابر مواهب طبيعي افزايش داده و با ايجاد روشنگري بيشتر، بتوانيم امانتدار خوبي از آنچه هنوز باقيمانده است، باشيم.















دوشنبه ۲۳م مهر ۱۳۸۶ در ۵:۴۳ ب.ظ
سلام آقای درویش
من هم به سهم خود تلاشهای ارزشمندتان را در عرصه محیط زیست کشور ارج می نهم.
خدا یار و یاورتان باد.
دوشنبه ۲۳م مهر ۱۳۸۶ در ۵:۴۵ ب.ظ
حکایت غریب و دردناکی بود این حکایت گاوها و آدمها …
زنده باشید و پابرجا.
دوشنبه ۲۳م مهر ۱۳۸۶ در ۱۰:۵۴ ب.ظ
سلام
خسته نباشید.
من هم از طریق وبلاگ شما از قضیه باخبر شدم و به این فراخوان بزرگ پیوستم.
مدتی بود که تصمیم داشتم البته با اجازه شما لینک اینجا را در وبلاگم بگذارم. فکر کنم امروز مناسبت خوبی برای این کار باشه. پس با اجازه!
سه شنبه ۲۴م مهر ۱۳۸۶ در ۸:۲۸ ق.ظ
درویش عزیز سلام
فکر می کنم حرکت خود جوش و خوبی البته با تبلیغات و دعوت های متعدد شما برای “روز جهانی حرکت وبلاگها” بوجود آمد. مسلما حرکت شما در این مورد ثمر بخش بود.
موفق باشید
چهارشنبه ۲۵م مهر ۱۳۸۶ در ۶:۴۶ ب.ظ
از شما عقب افتادم
سه شنبه ۱م آبان ۱۳۸۶ در ۱۱:۱۷ ق.ظ
درویش عزیز- از حسی که در من ایجاد کردی ممنونم این حرکت وبلاگها من را هم راه انداخت!!!!!!. راستش چند وقتی بود گوشه گرفته بودم جوریکه اروند هم از من جلو افتاد و شرمساریم را برانگیخت.بهرحال یکبار دیگر راهبری کردی و همه راهمسو نگه داشتی.
یکشنبه ۶م آبان ۱۳۸۶ در ۸:۰۲ ق.ظ
درويش سري به آمار ديروز بزن و ببين بالاخره به هدف رسيدم. ما را همين بس كه بپذيري.
یکشنبه ۶م آبان ۱۳۸۶ در ۸:۰۵ ق.ظ
درويش جان ببخشيد كه “جان ” بالايي از قلم افتاد و درويش خالي نوشتم خودت ميداني كه خيلي دوستت داريم.
یکشنبه ۶م آبان ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۵ ب.ظ
دکتر جان
بی نهایت تبریک می گویم.
یکشنبه ۱۳م آبان ۱۳۸۶ در ۸:۵۰ ب.ظ
با سلام .ببخشید آقای درویش من دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی هستم اگر زحمتی برای شما نیست اطلاعات مربوط به تهیه نقشه حساسیت اراضی به بیابان زایی دشت سیستان و معیارهای مورد نیاز برای بیابان زایی اراضی رو برای من میل میکنید.لازمهست به عرضتون برسونم که استاد مشاور پایان نامه من آقهی مهندس راشکی هست .متشکر.خدا حافظ شما.
پنجشنبه ۲۴م آبان ۱۳۸۶ در ۱۲:۰۲ ب.ظ
سلام جناب درویش همیشه از نظرات و دیدگاه های وسیعتون بهره برده ام
زنده باشید و پاینده