اینجا مازوان بند از بخش آرمرده بانه است! آیا کسی صدای مرا میشنود؟
اینجا کردستان است؛ نگین سبز ایران. اینجا یکی از زیباترین مناطق شناخته شده در جهان است. این را نه فقط من، که بسیاری از هنرمندان و عکاسان و گردشگرانی که گذرشان به این دیار افتاده است، بر زبان آوردهاند.
ما با این سرمایهها چه میکنیم؟
چرا باید مردم شریف و مظلوم مازوانبند بخش آرمرده اینگونه به جان رویشگاههای بینظیر زاگرس بیافتند و دیگر حتا برگی برای فتوسنتز بر روی بلوطستان بقی نگذارند؟ آیا این است هرس سرشاخهها؟
همکار عزیزم – علی کریمی – هفتهی گذشته در منطقه بود؛ از او پرسیدم چرا اینگونه تمامیتخواهانه مردم درختان را لخت میکنند؟ پاسخم داد: برای رفع نیازهای سوخت و گرمایشیشان.
در اینترنت جستجو کردم، دیدم در ۲۲ شهریور امسال پروژه گازرسانی آرمرده و دهستان شوی بانه به بهرهبرداری رسیده است. یعنی با بهره برداری از این پروژه ۷۳۵ خانوار شهری و روستایی شهرستان مرزی بانه از نعمت گاز طبیعی برخوردار شدند. بنابراین، آیا میتوان امیدوار بود که جنگلهای بانه و مازون بند مجالی برای نفس کشیدن دوباره بیابند؟
ارتفاع مازوان بند از سطح دریا ۱۶۸۰ متر است.
پنجشنبه ۷م آبان ۱۳۸۸ در ۵:۳۶ ب.ظ
متاسفانه مردمی که درشمال غربی وغرب،بخصوص بانه،سردشت،کرمانشاه وبخش هایی ازسنندج زندگی می نمایندبه دلیل مشکلات مالی عدیده وناآگاهی ازمشکلاتی که دردرازمدت برای نسل های آتی به وقوع می پیونددبه قطع درختان بلوط روی آورده اند.سنجاب زردایرانی که اندمیک ایران است نیزبه دلیل نابودی این جنگل هادروضعیت بسیاربدی قراردارد.
پنجشنبه ۷م آبان ۱۳۸۸ در ۶:۲۱ ب.ظ
یکی از معضلات اینگونه هرس همین از بین رفتن امنیت روانی جانداران ساکن در زاگرس به ویژه سنجاب زرد است که در حقیقت جایی برای پنهان سازی و یافتن آشیانی ایمن نمی یابند.
پنجشنبه ۷م آبان ۱۳۸۸ در ۷:۰۷ ب.ظ
درویش جان یادمه در سال ۶۷ وقتی در کلاس اقتصاد کشاورزی نشسته بودم دکتر امینی می گفت کوچ روستاییان به شهر از اوجب واجبات است چون عملا چیزی ندارند که به خاطر آن بخواهند در روستا بمانند. پس از مدتی که خود در لرستان مشغول کار شدم با گوشت و پوست خودم سرما را در سیاه چادرها و خانه های روستایی درک کردم و فهمیدم که وقتی بچه ات و خانواده ات در حال لرزیدن هستند چوب درخت را سوزاندن یعنی چه؟
در دهه هفتاد فائو در حین مطالعه منطقه ریمله در شمال خرم آباد کاملا به این نتیجه رسید که اگر به تمام مردم منطقه سوخت برسانند محال است که آنها دست به درختان بزنند و این حقیقتی بود غیر قابل انکار.
ارادتمند
پنجشنبه ۷م آبان ۱۳۸۸ در ۷:۳۸ ب.ظ
درود بر امیر عزیز. ممنون از درج دیدگاهت. حقیقتی است انکارنشدنی که بخش عمده ای از تخریب منابع طبیعی ناشی از فقر و احتیاج است. اما باید بپذیریم که بخش قابل توجه دیگری که هر روز بیشتر می شود ناشی از آزمندی یا نادانی است.
شنبه ۹م آبان ۱۳۸۸ در ۱:۴۴ ب.ظ
می گویند ۹۰%جنگل های زاگرس به دلایل انسانی از بین رفته است .لکه های جنگلی چون سراب گیان همدان با ۲۰۰ هکتار و لکه جنگلی بلوط شازند شاهدی بر این مدعی است.در کردستان تنها چاره سوخت رسانی است برخلاف لرستان در اینجا تبدین بلوط به ژغال و استعمال ان در منقل های زیبا در کنار زیبا رویان طرفدار چندانی ندارد
درویش خان در شهر ری باستان آثاری از بلوط را میراث فرهنگی یافته است چرا در اطراف تهران در ارتفاعات پایین دست بلوط نمی کارید؟
…از جهانگیر خان شیر کش چه خبر ؟
یکشنبه ۱۰م آبان ۱۳۸۸ در ۸:۳۲ ب.ظ
سلاو و درود
من بااجازه ۳ تا از عکسهای جنگلهای بلوط کردستان را برای پاور پوینتم کپی کردم که نشون دانشجوهایم بدهم برای درس انقراض.
در ضمن آیا اطلاعی از تعداد ببرهای پرشین دارید؟ آیا منقرض شده اند یا هنوز امیدی هست؟
یکشنبه ۱۰م آبان ۱۳۸۸ در ۸:۵۵ ب.ظ
درود بر مریم خداکرمی گرامی: امیدوارم عکسها به کار آیند. در مورد پرسش دوم من صاحبنظر نیستم. بهتر است با استاد هوشنگ ضیایی تماس بگیرید.
دوشنبه ۱۱م آبان ۱۳۸۸ در ۹:۱۷ ب.ظ
آقای درویش گرامی
ممنون از همکاری و راهنمائی هایتان
البته یه تحقیق اینترنتی کردم که آخرین این ببرها گویی در سال ۱۹۴۷ در راه مینو دشت- بیرجند کشته شده است. و این ببر بکلی منقرض شده است. جای بسی تاسف!
امید است قدر گونه های دیگر رابدانیم.
دوشنبه ۱۱م آبان ۱۳۸۸ در ۹:۲۲ ب.ظ
خواهش می کنم بانو
وظیفه بود.
خداوند شما را همواره در پناه خود و در خدمت به طبیعت وطن محفوظ دارد.
یکشنبه ۲۲م آذر ۱۳۸۸ در ۱:۰۶ ق.ظ
salam yeki az linkhayeh balatarin ke barayeh man jazab va delnavaz ast saiteh shomast azatun mamnunam.
یکشنبه ۲۲م آذر ۱۳۸۸ در ۱:۰۹ ق.ظ
سپاسگزارم و امیدوارم که همیشه دلنواز باقی ماند … درود.