دیدگاه‌ها برای: برای او که عباث بود نه عباس!

با: مهار بیابان زایی » بایگانی » چالش‌های فراروی توسعه پایدار طبیعت‌گردی در ایران

Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

[...] کارشناس کاربلدی که با تمام وجودش همچون دوست عزیزش - عباث جعفری – به تورگردانی عشق می‌ورزد و باورش این است که راه [...]

با: نیما

نیما — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

روحشان شاد
———–
http://siasioon.blogfa.com/post-178.aspx
این خبرم اگه میتونید رو بالاترین برین جالبه

با: مهار بیابان زایی » بایگانی » دیروز باز هم عباس نیامد؛ اما عباث نه! او آمد …

Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

[...] فرهنگسرای زیبا و بزرگ پایداری، می‌شد به راحتی پایستگی عباث را دید؛ پایستگی و جاودانگی مردی از تبار طبیعت که حالا [...]

با: فلاوین

فلاوین — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

متاسف شدم…
یاد فیلم آبی بزرگ افتادم.
روحش شاد

با: محمد درویش

محمد درویش — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

زنده باشی هموطن عزیز من.
ارومیه را بسیار دوست دارم. بخصوص منطقه باران دوز را …
به امید دیدار

با: برج سینا !

برج سینا ! — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

ارومیه

با: برج سینا !

برج سینا ! — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

جناب درویش عزیز فقط و فقط به این امیداین همه راه را می آیم تاببینمش. امیدوارم البته

با: مهار بیابان زایی » بایگانی » خنده‌ی شکوفه‌های سیب به خشم سوزان گندمان!

مهار بیابان زایی » بایگانی » خنده‌ی شکوفه‌های سیب به خشم سوزان گندمان! — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

[...] و دچار یعنی: تعبیر عاشقانه‌ی اشکال … درست مثل عباث که وقتی زندگی به او نقره می‌داد، او سیب‌های طلایش را [...]

با: محمد درویش

محمد درویش — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

شرکت می کنم و می کنیم … کسی چه می داند؟ شاید خودش هم آمد! عباس را می گویم نه عباث … چون این دومی را که مطمئن هستم آنجا خواهد بود و همه ما را زیر نظر خواهد داشت.

با: برج سینا !

برج سینا ! — Fri, 19 Mar 2010 00:00:00 +0000

مرگ مثل سایه است چنانکه بایستی می ایستد ،همینکه دنبالش بروی فرار میکند و اگر تو فرار کنی او دنبالت می آیدو جای قصر در رفتن نداری .
تکه هایی از واقعیت ،حقیقت ،زندگی ،همهمه مرگ ،کوه ،آب،دریا،بیابان ،کویر،یخار،برف،هوا،باد وباران و بی آبان.
آسمان،شب ،روز ،،نوشتن ،،ننوشتن ،اندیشیدن ،،سکوت،،بیقراری،،جاری بودن ،خروشان،نگریستن،در عین جمع پریشان بودن ،سفر کردن بی بهانه یابابهانه ،به در ودشت و دمن وکوه وبیابان و جنگل و دریا
ودست آخردل به دریا زدن بی رد و جای پایی از خود،هیچ هیچ ،چرا که در آب رد پا نمیماند

برای عباث