راهی برای احیاء ۱۳ هکتار بلوطستان شازند در استان مرکزی!
کوشان مهران را که یادتان هست؟ وبلاگ ندارد، اما وبلاگنویسها را دوست دارد؛ درس محیط زیست خوانده و هنوز هم میخواند؛ اما با اغلب استادان این رشته مشکل دارد! ایران را به خوبی میشناسد و به خصوص با تنوع زیستیاش بسیار نسبت دارد و نبض زمین را خوب می شناسد! از این گذشته تقریباً تو همه چیز سرکی کشیده و میکشد. با این وجود، هنوز در برابر وسوسهی وبلاگنویسی مقاومت کرده و ترجیح میدهد که همچنان کامنت نویس وبلاگستان سبز باقی بماند.
دیروز تلفنی پیشنهادی را برای نجات ذخیرگاه ۱۳ هکتاری بلوط در استان مرکزی (شازند) مطرح کرد که ضمن سپاس از احساس مسئولیت و عشق پاکش به محیط زیست وطن، بد ندیدم که آن را در مهار بیابانزایی به ثبت رسانم. به خصوص که خوانندگان ثابت این تارنما لابد قصهی سنجابها را در باغ گیاهشناسی ملّی ایران به یاد دارند؟
مهران هم خواسته است تا صدایش به گوش مسئولین منابع طبیعی استان رسیده و برای نجات آن قطعهی ۱۳ هکتاری و امکان زادآوری بهتر بلوطها، تعدادی سنجاب را در منطقه رهاسازی کنند.
امیدوارم که این پیشنهاد عملی شود.
شنبه ۱۶م آبان ۱۳۸۸ در ۸:۱۴ ق.ظ
خسته ام ایاباید فکر کرد یا نکرد
شنبه ۱۶م آبان ۱۳۸۸ در ۱۰:۰۸ ق.ظ
خیلی جالب بود.
دست آقای مهران درد نکنه .
شنبه ۱۶م آبان ۱۳۸۸ در ۱۱:۱۲ ق.ظ
درود بر شما آقای درویش عزیز که همچنان بر عزم خود راسخید و می نویسید و مارو آگاه می کنید. راستش از این همه بی رحمی به طبیعت و میراث فرهنگی که نسبت به کشورمون میشه دلم شکسته ولی چندروز پیش که باران شدید همراه رعد و برق توی رشت می اومد ناگهان غرش رعد و برق قدرت اون دانای قهار رو به من یاد آوری کرد به یاد جمله ای از یک کارگردان افتادم که می گفت “همیشه طبیعت پیروزه”و برای اینکه خودم رو آروم کنم همیشه زمزمه میکنم: تاریشه در آب است/ امید ثمری هست. پایدار و سبز مثبت و امیدوار باشید.
شنبه ۱۶م آبان ۱۳۸۸ در ۲:۴۹ ب.ظ
سلام خسته نباشید. خواستم بهتون ایمیل بزنم موفق نشدم. شما عکسی هم از منطقه خارتوران دارین؟ میشه اگه عکس یا مطلبی از پارک ملی خارتوران دارین به من ایمیل بزنین. منتظرم ممنون
یکشنبه ۱۷م آبان ۱۳۸۸ در ۱۰:۵۸ ق.ظ
سلام آقای درویش
یکی از خوانندگان وبلاگ سبزتان هستم.
خوشحالم از اینکه افرادی پیدا می شوند که عاشقانه و بدون هیچ چشم داشتی در فکر طبیعت و محیط زیست هستند.
خیلی برایم جالب بود که پیشنهاداتی نیز در این راستا مطرح می شود. مانند پیشنهادی که آقای مهران در مورد نجات ذخیرگاه ۱۳ هکتاری بلوط در استان مرکزی مطرح کرده اند.نابودی یک زیست گاه به نظر من موضوع مهمی است که مسولان ذیربط باید به عنوان یک مساله جدی به آن بنگرند.متاسفانه فعلا در کشور ما این گونه نیست. امیدوارم وبلاگ شما باعث آگاهی کسانی شود که مانند کبک سر خود را در برف فرو برده اند و تخریب محیط زیست برای آنها مانند یک شوخی است! و اما در مورد پیشنهادی که آقای مهران داده اند. به نظر می رسد پیشنهاد جالبی باشد ولی باید دید که آیا جمعیت سنجاب ها ( بعد از رها سازی آنها به جهت نجات جنگل بلوط ) خود آسیبی به محیط زیست نمی رسانند؟ البته تاکید می کنم که بنده به هیچ عنوان صاحب نظر نمی باشم و در مورد سنجاب ها و آسیب های احتمالی که ممکن است به طبیعت برسانند هیچ گونه اطلاعی ندارم. به هر حال امیدوارم روزی شاهد این باشیم که تک تک مردم مانند شما و آقای مهران و صد البته دکتر بسکی عزیز در برابر محیط زیست خود را مسئول بدانند و نظراتشان را برای حفظ و بهبود سرزمین خود ارائه دهند.
پاسخ:
درود بر شما هموطن سبزاندیش. رهاسازی سنجاب چنانچه در حد کنترل شده باقیمانده و دشمن طبیعی اش در منطقه وجود داشته باشد، منافع بسیاری برای رویشگاه های زاگرس به همراه خواهد داشت.
یکشنبه ۱۷م آبان ۱۳۸۸ در ۶:۲۳ ب.ظ
پیشنهاد جالبی بود، امیدوارم با عدم دخالت مسوولان مربوطه عملی شود!
دوشنبه ۱۸م آبان ۱۳۸۸ در ۹:۴۵ ق.ظ
گل گفتی فیروز خان! میگم نکنه اون ۱۳ هکتار مناسب آپارتمان سازی یا چیزی از این قبیل باشه که به این روز داره در میاد؟!
دوشنبه ۷م دی ۱۳۸۸ در ۲:۲۲ ق.ظ
[...] خوانندگان مهار بیابانزایی در محل کارم به دیدنم آمد. کوشان مهران (یا همان اشکار خودمان) مطابق معمول با کلی کتاب و سی دی و [...]