سه گانهی همشهری در ستایش زیباترین و بزرگترین پردیس ایران!
بیش از ۲۰ سال از آشنایی و ورود من به باغ گیاهشناسی ملّی ایران میگذرد؛ پردیس پرشکوه و کمنظیری که ۴۱ سال است پذیرای پژوهشگران متولّی تحقیقات در حوزهی منابع طبیعی کشور بوده و در همین ماهی که در آن به سر میبریم، باید جشن تولد ورود به چهل و دومین سال زندگیش را برپاداریم.
روزنامهی همشهری امروز را که بخوانید، با سه گزارش مستقل در بارهی این موزهی حیات طبیعی کشور یا همان قطعهای از بهشت روبرو میشوید که کاری کمسابقه است:
۱- باغ ملی گیاهشناسی ایران
۲- باغ ملی در گذر زمان
۳- قطعهای از بهشت
یادمان باشد:
حضور چنین باغی در یکی از آلودهترین سکونتگاههای بشری، حقیقتاً نعمتی مانا و گوهری نایاب است؛ چه اگر همین ۱۸۰ هکتار هم نبود، معلوم نبود که آیا آن چند نفری که هنوز در تهران این مجال را دارند تا به مرگ طبیعی بمیرند، بمیرند!
در همین باره:
- چهلمین سال تولد بزرگترین ناشر منابع طبیعی کشور مبارک
- جشن ۴۰ سالگی مؤسسه
- شاخه کوهستانی باغ گیاهشناسی ملّی ایران
- در ستایش عامل زادآوری بلوطها در باغ گیاهشناسی ملی ایران!
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۷:۳۳ ق.ظ
چه خوشبختی شیرینی است , کار کردن در باغی که حقیقتا قطعه ای از بهشت است.
عکس ها از زوایای مختلف باغ هم خیلی دیدنی است.
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۷:۳۴ ق.ظ
راستی تولدش هم مبارک!
کیک می خواهیم!!
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۸:۱۷ ق.ظ
درسته … من این را می گذارم به حساب لطف خداوند نسبت به بنده اش، لطفی که می کوشم تا سزاوارانه پاسخش دهم. و راستی! چه کیکی شیرین تر از تماشای چند باره همین تصاویر روحنواز از بهترین باغ ایران؟
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۸:۴۵ ق.ظ
اون که بله!
ولی کیک شکلاتی بی بی رو پیشنهاد می کنم برای تولد این دردانه!
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۹:۴۵ ق.ظ
صبح به خیر..
چه عکس های زیبائی. اصلا”فکر نمیکردم چنین جائی در این نزدیکیها وجود داشته باشه.. آیا امکانش هست ما هم برویم به این محل زیبا و دلی تازه کنیم؟
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۹:۵۲ ق.ظ
حتماَ … چرا که نه؟
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۷:۵۰ ب.ظ
ما رو برای کلاس گیاهشناسی دکتر مظفریان آوردند اینجا خیلی جالب بود ولی یک کم غیر منطقی بود مخصوصاَ شبیه سازی اقلیم های مختلف مانند شمال در فضای باز کمی هزینه بر و … است. بعضی عناوین هم بی ربط بودند مثل باغ ایرانیش که نه تنها شبیه نبود بلکه کاملاَ باغ فرانسوی بود والله.
پنجشنبه ۵م آذر ۱۳۸۸ در ۱۱:۵۳ ب.ظ
درود بر آقای توسی عزیز.همان طور که می بینید بوم سازگان خزری بعد از ۴۰ سال همچنان پابرجاست. در مورد باغ فرانسوی و شباهت هایش با باغ ایرانی هم اطلاعات کافی ندارم. ولی چون قسم خورده اید، لابد همین طور است!
زنده باشید.
شنبه ۷م آذر ۱۳۸۸ در ۷:۵۸ ق.ظ
[...] جهانگرمایی را در کپنهاگ به فرصت بدل کنیمسه گانهی همشهری در ستایش زیباترین و بزرگترین پردیس ای… آمار افسانهی حملهی شترها به سیدنی در [...]