بادهای ۱۲۰ روزه قرار بود که تا پیش از آبان به پایان رسد؛ اما اینک در یازدهمین ماه سال هم، نفس سیستانیها را گرفته و حتا آن سو تر در خاش یک دختر چوپان را با تمامی گوسفندانش در خود بلعیده است. چرا؟
علیرضا راشکی عزیز از نقش هامون صابوری در این رخداد کم سابقه میگوید. نگارنده هم گفتگویی با فرهیختگان داشته است که میتوانید اینجا آن را بخوانید.
در همین باره:
- هوا در سیستان پس است!
Popularity: 2% [?]
این مطلب در تاریخ سه شنبه ۶م بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۰۰:۳۷ و تحت دسته (های) تالاب, سیستان, فرسايش بادي, فقر مدیریتی, محيط زيست, مصاحبه در روزنامه ها و خبرگزاری ها منتشر شده است. شما می توانید دیدگاه های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید. شما می توانید نظر دهید ، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
دل نوشته ها عکاس خانه ی درویش| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « مرداد | ||||||
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ||
| ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ |
| ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ |
| ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ |
| ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ | ||
مهار بیابان زایی 2010 تمام حقوق برای نویسنده محفوظ است.
تم از GetTemplate. قدرت گرفته از وردپرسفارسی. اجرا شده توسط مانی منجمی.
بخشی از darvish.info.
سه شنبه ۶م بهمن ۱۳۸۸ در ۰۷:۵۶
دل نگران آن دخترک چوپان شدم…
پاسخ:
فرجام تلخ این دختر بی گناه نتیجه عدم اطلاع رسانی شایسته توسط نهادهای مسئول بوده است.
سه شنبه ۶م بهمن ۱۳۸۸ در ۰۹:۲۷
به زودی و با خشک شدن دریاچه ارومیه و … هوا در دیگر نقاط ایران زمین نیز پس خواهد شد. این تازه یک شروع است، شروعی بر پاسخ زمین به نابخردی ها و بی مهری هایمان در ارتباط با طبیعتی که زادگاه اصلی همگی ماست…
سه شنبه ۶م بهمن ۱۳۸۸ در ۱۳:۵۱
البته پورنگ جان: هوا هم اکنون هم در اغلب نقاط مملکت “پس” است! نیست؟
چهارشنبه ۷م بهمن ۱۳۸۸ در ۰۸:۴۴
درویش عزیز، با استناد به آنچه از شما و دیگر سروران فرهیخته آموخته ام عرض می کنم، ارائه پاسخ های اصلی طبیعت به نابخردی ها و بی مهری های ما هنوز آغاز نشده. به عبارتی خودمانی تر، امروز روز خوشی ماست… سیلهای ویرانگر، طوفان نمک در مزارع سر سبز سه استان حاصلخیز مجاور دریاچه ارومیه، دشوار شدن تنفس در بسیاری شهرها و حتی روستاها در اثر افزایش آلودگی هوا و طوفانهای شن حتی برای افراد سالم و جوان، خشکسالی در اثر وخیم شدن وضعیت سفره های آب زیر زمینی و پیامدهای آن همچون فقر و مهاجرت روستائیان و … اگر در اشتباهم، لطفا راهنماییم کنید، اما آنچه پیش چشم خود از مدیریت اشتباه زمین و عدم هماهنگی با قوانین طبیعت می بینم تصویری است نهایت وحشتناک، یک کابوس تلخ…
چهارشنبه ۷م بهمن ۱۳۸۸ در ۱۳:۲۰
راست می گویی پورنگ جان:
امروز بهترین روز آینده محیط زیست ایران است!
یادداشتش را می توانی در دل نوشته هایم بخوانی:
http://i.darvish.info/archives/277