امیدوارم مثل معروف ” تا ۳ نشه”؛ شامل حال گرین بلاگ هم نشه!
خوشبختانه ماجرای فیلسواری مجدد و دولا دولای گرین بلاگ برای بار دوم و با ارسال محتوای شجرهنامهی مهدی اشراقی که این روزها از سرزمین ماهاتیر محمّد تا اروند رود پیوسته در رفت آمد است، حل شد.
فقط امیدوارم این قصهی پرغصه به راند سوّم نکشد و شامل حال آن ضربالمثل مشهور پارسی نشود!
دوستان گرینبلاگی هم لطفکنند تا آنجا که میتوانند، از استفادهی مشکوک از تیترهایی که بوی فیلسواری ممکن است از آنها استشمام شود، جداً خودداری کرده و از تردد و توقف بیجا که مانع این کسب و کار پررونق شود، بپرهیزند!
Popularity: 2% [?]
دوشنبه ۱۲م بهمن ۱۳۸۸ در ۲۲:۱۰
درویش عزیز، اینکه به جای چراغ معمولی از لامپ زنون استفاده کنیم، موافقم ولی از استفاده از نورافکن ۲۰۰۰ وات در یک اتاق ۱*۱ مخالفم. چون آنوقت در اتاق خواهیم سوخت؟ نخواهیم سوخت؟
مثل دیگر این قضیه این است که قصد نداریم کسی نفهمد که چه می گوییم برعکس می خواهیم درک کنند که به چه فکر میکنیم.
سپاس
دوشنبه ۱۲م بهمن ۱۳۸۸ در ۲۲:۳۴
امیرجان ماجرا دقیقاً این است که از قضا ما در برهوتی بی پایان و تیره راه می پیماییم و نه در اتاقی یک در یک؛ برهوتی که برای دیده شدن و نجات یافتن گاه لازم است که یه چیز خودمونو هم آتیش بزنیم و دود راه بیاندازیم تا بلکه دیده شویم و البته پسندیده هم نشدیم؛ نشدیم! نه؟
دوشنبه ۱۲م بهمن ۱۳۸۸ در ۲۲:۵۸
از جهتی این قضیه را می پذیرم ولی اگر یک نگاه دیگر به کامنتهای سام نازنین در آخرین پستش بیندازی متوجه می شوی که ناچاریم آهسته و پیوسته رویم. این را حتما می دانی که آتش تند زود خاموش می شد. همین است که تعداد معدودی سبز نویس با انرژی بالا می نویسند تا امیدوار باشند که اتفاقی می افتد. ولی اگر جو کمی آرام ولی هدفمند باشد و به نوعی اخلاق در آن رعایت شود و گامها محکم ولی پیوسته و دقیق برداشته شود مطمئنا دستیابی هدف راحتتر و سریعتر خواهد بود و تعداد بیشتری به آن جذب خواهند شد.
سه شنبه ۱۳م بهمن ۱۳۸۸ در ۰۸:۲۶
امیدورام!که به راند سوم و سوم به علاوه n نرسد!
پاسخ:
من هم امیدوارم …
سه شنبه ۱۳م بهمن ۱۳۸۸ در ۰۹:۱۱
زمان زیادی نمانده است تا این قصه پر غصه سر آید
بیست سال پیش , دیوار برلین فرو ریخت. در حالی که اریش هونیکر رهبر آلمان شرقی ۸ ماه پیش از آن گفته بود این دیوار ۵۰ سال ۱۰۰ سال یا هر چقدر دیگر که لازم باشد باقی می ماند.
چهارشنبه ۱۴م بهمن ۱۳۸۸ در ۱۴:۱۸
حمید رضای عزیز:
عالمانه می نویسی … احساس می کنم صاحب چنین قلمی باید حرف برای گفتن بسیار داشته باشد. امیدوارم اندکی بیشتر از زمانت را در اختیار مهار بیابان زایی قرار داده و لذت دانستگی هایت را با ما بیشتر به اشتراک نهی.
درود …