کافی است به تصویر نابی که نشنال جیوگرافیگ برایمان به ارمغان آورده است، خیره شوید تا دریابیم که گاه شکار یک لحظهی برقآسا تا چه اندازه میتواند، به زمان دهنکجی کرده و برای همیشه ماندگار شود. مانند این عکس زیبا از تیزپایی با سرعت ۸۵ کیلومتر در ساعت که انگار بر روی آب راه میرود!
کاش همهی ما بتوانیم – دست کم یکبار – اینگونه بهشت بیافرینیم!
Popularity: 3% [?]
این مطلب در تاریخ سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ساعت ۰۶:۲۲ و تحت دسته (های) تصاوير گويا, حيات وحش, محيط زيست منتشر شده است. شما می توانید دیدگاه های این نوشته را از طریق RSS 2.0 دنبال کنید. شما می توانید نظر دهید ، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.
دل نوشته ها عکاس خانه ی درویش| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « مرداد | ||||||
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ||
| ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ |
| ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ |
| ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ |
| ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ | ||
مهار بیابان زایی 2010 تمام حقوق برای نویسنده محفوظ است.
تم از GetTemplate. قدرت گرفته از وردپرسفارسی. اجرا شده توسط مانی منجمی.
بخشی از darvish.info.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۷:۵۵
و کاش همه ی ما حتا اگر قادر به آفریدنش نبودیم ؛
نگاه کردنش را تجربه کنیم و بودنش را قدر بدانیم…
پاسخ:
و چرا که نه؟
به قول مادر ترزا:
“ای کاش گنجایش دانستن این مطلب که فرزند خدا هستید را داشته باشید.
بگذارید این حضور در مغز استخوان تان جاری شود، به روح تان اجازه دهید آواز بخواند، پایکوبی کند ستایش کند و عشق بورزد.”
آنگاه خواهید دید که همه ما می توانیم آن تیزپا باشیم …
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۸:۱۹
فکر میکنم بهتر بود اگه لینک عکس رو از سایت نشنال جیوگرافیگ قرار میدادید.قطعاَکیفیت بهتری هم داشت.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۸:۲۳
درود بر مجید عزیز … بر روی عکس کلیک کن برادر من و از کیفیت تصویر لذت ببر!
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۸:۴۶
این عکس خیلی زیباست آقای مهندس درویش گرامی
توضیح شما بر آن و تیتر سیاستمدارانه اش بسیار ارزنده است.
احترام حکم می کند از همکار هوشمندمان -مهندس نبوی – برای فرستادن این لینک سپاس گزاری کنم.
پاسخ:
خوشحالم که همچنان لطفتان به خانه مجازی درویش ادامه دارد …
درود بر شما و همکاران پاکنهادتان.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۸:۵۹
درود بر شما
این عکس و نوشته ی شما هر دو جانبخش بود.
پاسخ:
و کلام رضایت شما هم … مشوقی دلگرم کننده …
زنده باشید بانو.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۹:۲۳
کاش میتوانستم…
پاسخ :
چرا “کاش” دانش عزیز؟
تو پیشتر این کار را کرده ای و بهشت را آفریده ای … مگر آسان است از صفر شروع کردن برادر من؟
درود …
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۱:۰۰
سلام
عجب عکس زیبایی بود بسیار لذت بردم و بسیار تعجب کردم.
واقعاض زیبا و دیدنی بود.
بدرود.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۵
http://www.bona.ir/details.php?id=4270_0_20_0_C
در خصوص سکوت میراث فرهنگی بوشهر در تجاوز به حریم قبر دختر کورش کبیر و رها سازی آب کشاورزی بخوانید .
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۹
آنها که خودشان را به خواب می زنند؛ هرگز از خواب بیدار نخواهند شد. برای میراث فرهنگی بوشهر متاسفم!
زنده باشی ابوحنانه عزیز.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۵:۰۴
من هی می آیم این موجود نازک و
جای پایش روی آب را نگاه می کنم و هی لذت می برم!
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۶:۰۹
چقدر زیبا…
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۶:۱۰
درویش عزیز
” زندگی ضرب زمین در ضربان دل ها ست ”
این چنین است که به ” تیز پائی ” خواهیم رسید .
عمیقن زیبا بود ،
بیاد اپیزود ۳ فیلم تولد یک پروانه افتادم،
پاسخ:
چه فیلم محشری بود آن فیلم …
ممنون از یادآوری دل نشین تان عمو جان.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۷:۳۰
احسنت به تیزپایی شکارچی این لحظه ی بهشتی …
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۷:۴۰
مطمئنم خدا هم با دیدن این صحنه ها لبخند می زند …و لبخندش صحنه ی دلنشین و چشم نواز دیگری می شود … و اینگونه است که “روی زیبا” دوبرابر که هیچ ، چند برابر می شود .
پاسخ:
خدا همیشه در حال لبخند زدن است … گاه پنجره مقابل دیدگان ما آنقدر کدر می شود که نمی توانیم آن لبخند سحرانگیز را ببینیم و در عطر وجودش شناور شویم.
درود بر سروی عزیز.
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۷:۵۷
سلام.
فقط میتونم بگم بینهایت زیباست.
پاسخ:
فقط می تونم بگم:
با نظرت موافقم رفیق.
درود …
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۲۱:۱۱
با سلام
خدای که این جهان را آفریده و خلق این زیبای ها باعث شده است که واقعن همه مااز زندگی کردن در جهان لذت ببریم حتی تماشای پرواز یک حیوان در روی می تواند بسیار دیدنی باشد
سه شنبه ۱۸م اسفند ۱۳۸۸ در ۲۱:۲۰
با سلام
خدای که این جهان را آفریده و خلق این زیبای ها باعث شده است که واقعن همه ما ؛از زندگی کردن در این جهان لذت ببریم حتی تماشای پرواز یک حیوان در روی آب می تواند بسیار دیدنی باشد.
پاسخ:
زنده باشی حسین جان.
چهارشنبه ۱۹م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۲
مهندس خبری از حضورتان و صحبت هایتان در شهر کرد منتشر نکردید
چهارشنبه ۱۹م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۳:۴۱
چرا دکتر جان … در یادداشت قبلی خبرکی وجود دارد! ندارد؟
پنجشنبه ۲۰م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۸:۲۹
فوقالعاده است.
جناب واجب شد یک دوره راه رفتن روی آب کلاس های کریس انجل رو تجربه کنم!
به واقع شکار لحظه ایی از زیباترین های افرینش است این تصویر.
شنبه ۲۲م اسفند ۱۳۸۸ در ۰۱:۳۹
اگر حاصل آن کلاس موفقیت آمیز بود، مرا هم خبر کنید شمعدانی جان قرمز!
شنبه ۲۲م اسفند ۱۳۸۸ در ۱۹:۵۵
آقای درویش عزیز ، من همون مجید هستم که می خواستم دامپزشک بشم .:D برای اینکه کامنت هام با بقیه ی عزیزان سایت اشتباه نشه(چون تشابه اسمی وجود داره.) کامنت ها رو با نام m.en که مخفف نام و نام خانوادگی هست می ذارم.
کامنت:
امیدوارم که شکارچی ها اسلحه رو کنار بذارن و با دوربین عکاسی شکار کنن تا به قول آقای درویش ، بهشت بیافرینند . چون ثابت شده که شکار با دوربین به مراتب سخت تر از شکار با گلوله و اسلحه و آشکار کردن خون و ایجاد درد هست.به خصوص که شکار برای تفریح باشه !
با سپاس ،
مجید.
شنبه ۲۲م اسفند ۱۳۸۸ در ۲۱:۳۸
زنده باشی مجید جان. امیدوارم اینگونه شکاری که توصیف کردی، هر روز بیشتر در طبیعت ایران مصداق عینی یابد.