آقا جان: این رسم آب خوردن نیست! هست؟
در آستانهی روز جهانی آب قرار داریم، روزی که همه ساله به دلیل همزمانیاش با نوروز، در ایران مورد توجه قرار نمیگیرد؛ اما حقیقت این است که شاید مهمترین روز برای ایرانیان و برای پایداری ایرانزمین، همین مناسبت مغفول مانده باشد.
تو گویی همان گونه که این اورانگوتان بانمک باغ وحش اتریش، نمیداند که چه موهبت ارزشمندی را دارد هدر میدهد، ما نیز نمیدانیم، میدانیم؟
امید که در این آغازین لحظههای سال ۱۳۸۹ با خویشتن خویش پیمان بندیم که هرگز کاری نکنیم که به قانون زمین بربخورد؛ قدر آب و خاک وطن را بیشتر دانسته و حرمت این طبیعت ناهمتا را بیشتر و بهتر به جا آوریم.
Popularity: 2% [?]





شنبه ۲۹م اسفند ۱۳۸۸ در ۲۳:۲۲
به دعای تان امیدواریم محمد عزیز …
شنبه ۲۹م اسفند ۱۳۸۸ در ۲۳:۳۱
راستی سال ۸۹ را با تصویری از یک اورانگوتان نمکی و آب مایه حیات شروع کردی!؟
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۰:۲۱
درویش جان صحبتهای بان کی مون را در مورد روز جهانی آب خواندی؟
http://amirsar.blogfa.com/post-73.aspx
در ضمن سال نو مبارک.
پاسخ:
خوانده ام … فردا چیزکی خواهم نوشت امیر جان.
مبارک باشد …
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۵:۴۱
سلام و دورد و هزاران تبریک نوروزی
سالی خوش و سبز داشته باشید.
پاسخ:
همچنین برای شما مریم خداکرمی عزیز.
درود …
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۹:۲۹
عجب!
چقدر منه اشکار با این جناب اوران اوتان (انسان جنگلی به مالایایی)احساس نزدیکی می کنم
نمی دونم کجا دیدمش این جنابو
ولی من با اوران گوتان راحت تر هستم تا نوادگان خلف کوروش کبیر
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۹:۴۴
دقت کرده اید تمدن میانرودان و هند تقریبا در یک زمان شروع شد هر چند فاصله زمینی زیادی بین آنها بود و ارتباط از مسیر شهر سوخته و تمدن جیرفت انجام می شد اما تفاوت فرهنگی بیش از تفاوت اقلیم باعث تغییرات زیستبوم گردید
آیا می دانمید در روزگار پادشاهان بابل و آسور گاو وحشی اروش بوفالوی بیزون فیل آسیایی و حتی اسب آبی جزو شکارهای سلطنتی بودند؟
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۱۳:۰۴
متوجه نشدم … چگونه به این نتیجه رسیدی که تفاوتهای فرهنگی بیشتر از تفاوتهای آب و هوایی سبب تغییرات زیستبوم در آن دو ناحیه شده است؟
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۱۸:۲۸
در فرهنگ اقوام آریایی که به شمال شبه قاره هند و فلات ایران آمدند احترام به طبیعت جزو پایه های اعتقادی آنان بود در زمان آشوکا پیش از میلاد در هند قوانینی برای کنار گذاشتن مساحتی از جنگلها برای پایداشت حیواناتی چون پیل و ببر در نظر گرفته شده بود در آئین آنها قطع درختان نکوهیده بود مانند تمثیل درخت افکن بود کم زندگانی ایرانیان قدیم
با وجود اینکه شمال هند و میانرودان هردو ار نخستین مراکز پیدایش جوامع شهری بودند ولی در میانرودان از منابع طبیعی توسط آئین های محلی محدود نشده بود که نتیجه به فرسایش و شور شدن خاک انجامید که از دلایل سقوط تمدنی چون سومر شدند
یکشنبه ۱م فروردین ۱۳۸۹ در ۱۸:۳۱
ممنون از توضیحات تکمیلی ات. منتها میزان بارندگی در شبه قاره هند به مراتب بیشتر از میانرودان بوده است.
سه شنبه ۳م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۹:۰۹
با درود بر سبزترین درویش وبلاگستان.
امیدوارم که سال نو با امیدهایش بر تو ای عزیزترین استادم مبارک باشد.
… امروز فرصت و سعادتی دست داد دقیق تر تونستم نوشته های بی ریا و پر از احساس شما را بخونم…
سربلند و سلامت باشید.
سه شنبه ۳م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۹:۱۱
برای من سعادتی است که شما هموطن عزیز استان دوست داشتنی فارس، خواننده دست نوشته های درویش هستید.
امید که در سال نو باران با فارس نشین ها آشتی کند.
درود …
دوشنبه ۱۶م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۸:۵۵
عکس نخستین چه نمکی است و
چه تلنگر به جایی دارد !
دوشنبه ۱۶م فروردین ۱۳۸۹ در ۰۹:۰۲
خوشحالم که خوشتان آمده.
زنده باشید.