وقتي كه در سكوت ما، زيباترين درختان وطن ذغال ميشوند!
محمّد طيبي عزيز، بار ديگر مهار بيابانزايي را مخاطب قرار داده و در ادامهي گزارش پيشينش - كه بازخورد نسبتاً شايستهاي هم داشت - تصاويري تأثربرانگيز از روند مرگ تدريجي يكي از زيباترين جنگلهاي استان فارس به نام «مُلِهگاله» را در اثر تبديل غيرقانوني درختان به ذغال برايم ارسال كرده است.
جنگل زيبايي كه علاوه بر بلوط (Quercus brantii) ، گونههاي ارزشمند ديگري چون افرا، ارژن، بنه و تنگرس هم در آن وجود دارد.
پرسش اصلي اين است كه چه عواملي سبب شده تا مردم محلي خود كمر به قتل و سوزاندن درختان بربندند؟ و آيا استفاده از قوهي قهريه و گارد جنگل ميتواند به تنهايي تضمينكنندهي بقاي رويشگاه جنگلي مله گاله باشد؟
جمعه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۹:۴۲ ب.ظ
یکی دو هفته پیش یک نفر داشت برام از “آی دی یا”ی جدید کاریش می گفت…
یه حرفایی می زد در مورد اینکه ذغال لیمو خوب دود نمی کنه و ذغال درخت بادوم بهتره و …
راستش زیاد متوجه نشدم ولی مخلص کلامش این بود که طرحی داره بر این مبنا که باغ های روستاهای اطراف تفرش و … را بخره و نمی دونم چقدر هم سرمایه گزاری کنه و نمی دونم چه اره مخصوصی بخره و بعد همه درختای بادومی که محصول شان چندان ارزش نداره را قطع کنه و ذغال بادوم را به جای ذغال لیمو بده تو بازار که البته خیلی بهتر دود می کنه و مرغوب تر و….
بعد هم نمی دونم با زمین ها چه کنه و چه نکنه و …
می گفت مغز اقتصادیش خیلی خوب کار می کنه و تا ته و توی یه کاری را در نیاره شروع نمی کنه و چهار پنج ساله درباره این بیزنس تحقیق کرده و دود چراغ خورده و…
خلاصه یه چیزایی هم می گفت در مورد اینکه خیلی بد که قلیون دیگه تو فرحزاد نمی دن و… که البته خدا را شکر مثل اینکه مشکل حل شد…
مهار بیابان زایی هم آقا برای خودش داستانیه و گهگاهی آدم با یه موجوداتی روبرو می شه که به هر چی اشرف مخلوقات شک می کنه…
موفق باشید و خسته نباشید
دوشنبه ۲۳م اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۲:۴۰ ب.ظ
سلام جناب درویش…لطفا سری به من بزنید