وقتی که در سکوت ما، زیباترین درختان وطن ذغال میشوند!
محمّد طیبی عزیز، بار دیگر مهار بیابانزایی را مخاطب قرار داده و در ادامهی گزارش پیشینش - که بازخورد نسبتاً شایستهای هم داشت - تصاویری تأثربرانگیز از روند مرگ تدریجی یکی از زیباترین جنگلهای استان فارس به نام «مُلِهگاله» را در اثر تبدیل غیرقانونی درختان به ذغال برایم ارسال کرده است.
جنگل زیبایی که علاوه بر بلوط (Quercus brantii) ، گونههای ارزشمند دیگری چون افرا، ارژن، بنه و تنگرس هم در آن وجود دارد.
پرسش اصلی این است که چه عواملی سبب شده تا مردم محلی خود کمر به قتل و سوزاندن درختان بربندند؟ و آیا استفاده از قوهی قهریه و گارد جنگل میتواند به تنهایی تضمینکنندهی بقای رویشگاه جنگلی مله گاله باشد؟
جمعه ۲۰م اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۹:۴۲ ب.ظ
یکی دو هفته پیش یک نفر داشت برام از “آی دی یا”ی جدید کاریش می گفت…
یه حرفایی می زد در مورد اینکه ذغال لیمو خوب دود نمی کنه و ذغال درخت بادوم بهتره و …
راستش زیاد متوجه نشدم ولی مخلص کلامش این بود که طرحی داره بر این مبنا که باغ های روستاهای اطراف تفرش و … را بخره و نمی دونم چقدر هم سرمایه گزاری کنه و نمی دونم چه اره مخصوصی بخره و بعد همه درختای بادومی که محصول شان چندان ارزش نداره را قطع کنه و ذغال بادوم را به جای ذغال لیمو بده تو بازار که البته خیلی بهتر دود می کنه و مرغوب تر و….
بعد هم نمی دونم با زمین ها چه کنه و چه نکنه و …
می گفت مغز اقتصادیش خیلی خوب کار می کنه و تا ته و توی یه کاری را در نیاره شروع نمی کنه و چهار پنج ساله درباره این بیزنس تحقیق کرده و دود چراغ خورده و…
خلاصه یه چیزایی هم می گفت در مورد اینکه خیلی بد که قلیون دیگه تو فرحزاد نمی دن و… که البته خدا را شکر مثل اینکه مشکل حل شد…
مهار بیابان زایی هم آقا برای خودش داستانیه و گهگاهی آدم با یه موجوداتی روبرو می شه که به هر چی اشرف مخلوقات شک می کنه…
موفق باشید و خسته نباشید
دوشنبه ۲۳م اردیبهشت ۱۳۸۷ در ۲:۴۰ ب.ظ
سلام جناب درویش…لطفا سری به من بزنید