دیدگاه‌ها برای: امروز ، روز اسماعیل رهبر بود

با: خاکساریان

خاکساریان — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

من نمی دانم چرا می گویند اسب حیوان نجیبی است
گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد
ولی این را خوب می دانم و لمس کرده که نیروی لایزال عشق و دوست داشتن ورای هر نیرویی میتونه عمل کنه همین دور هم جمع شدن دوستان قدیمی و همکار بخاطر اسمعیل گواه بر این ادعا است که نیروی دوستی و عشق همه رامجذوب خوبی ها و خلوص نیت رهبر کرده بود هر کجا هست هر چقدر که از ما دور بشه اون تو فلب ما جا داره .

پاسخ:
جناب مهندس خاکساریان عزیز
حقیقتاً خسته نباشید. زحمات شما برای بهتر برگزار شدن این مراسم بر کسی پوشیده نیست.
خدا قوت.

با: مجتبی

مجتبی — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

محمد عزیز
اکنون باید مطلبی را که در ۲۹ بهمن ۸۶ در مورد بازخورد محبتها برایت نوشتم پس گرفته و بگویم هنوز ماهیها حوضشان بی آب نیست.
همیشه خداوند معجزه هایش را در زمان و مکانی نشان می‌دهد که دیگر امیدی به دل و روشنی‌ای به چشمها نمی‌آید. او این کار را با دست وزبان انسانهایی انجام می‌دهد که خود نوعی معجزه اند.
خوانندگان مطلب “امروز روز اسماعیل رهبر بود” شاید ندانند که به جز ژرفای تاثیرگذاری خود اسماعیل رهبر که این همه انسان فرهیخته را گرد محور او در این روز جمع کرده بود، امواج محبت، انسانیت و مسوولیت شناسی محمد درویش عزیز و به تبع او همکاران دوست داشتنی‌اش، چنین بهار دل‌انگیزی را در نیمه‌ی بهار طبیعت در این مکان براه انداخت. باور ندارم تا زنده‌ام رایحه‌ی آن از جانم بیرون رود. چگونه می‌توان در باغ بی برگیهای زمانه چنین معجزاتی از خلق بهاران را دید و اشک شوق به پای آن نیفشاند…
این رخداد زیبا با همت کسی به ثمر رسید که دلمشغولیها و دشواریهای کم نظیر و جورواجور اش بیشتر از همه‌ی همگنان او را احاطه کرده اما او را از هیچکدام از رسالتهای کوچک و بزرزگش باز نداشته…
او و مربی بزرگوارش اسماعیل همانهایی‌اند که زمانه‌ی ما به شدت بدانها نیاز مند است آنها که به خود و دیگران “راست” می‌گویند و می‌کوشند “درست” عمل کنند.

پاسخ:
مجتبای عزیز …
تو خود با آمدن از شیراز، آن هم با اتوبوس و در کمتر از ۲۴ ساعت بازگشتن به دیار حافظ به همه نشان دادی که رفاقت و دوستی عشق یعنی چه … دوستت دارم رفیق.

با: حمیدرضا عباسی-کویر

حمیدرضا عباسی-کویر — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

واقعا اسماعیل رهبر را باید از کسانی که در مراسم تجلیل او شرکت کردند شناخت. کمتر دیده بودم این تعداد محقق و استاد در کنار هم گرد آیند. براستی باید گفت:
او واجد انسانیت صداقت پاکی و ایرانی بودن است. از اینکه او را کمتر در کنار خود خواهم دید ناراحتم ولی امیدوارم هر کجا که هست سالم و موفق باشد ولی همواره مدیون او هستم.
باید از محمد درویش بخاطر برگزاری این مراسم تشکر کرد جا دارداز درویش بزرگ (پدر محمد) که زحمت کشیده و تشریف آورده بودند نیز تشکر کرد هرچند پسر بخاطر فروتنی ،حضور او را درج نکرده است.

پاسخ:
حمید جان شرمنده کردی رفیق. اگر این مجلس چنین شد که می گویید، مهمترین دلیلش خود شخصیت اصیل و انسانی اسماعیل رهبر بوده است. خداوند پدر شما را بیامرزد.

با: خسروشاهی

خسروشاهی — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

درویش عزیز دستت درد نکند حقیقتا مهندس رهبر هم باید به خود ببالد چون دوستی مثل تو دارد و ما هم همچنین.
خدا نگهدار هر دوی شما باشد.

پاسخ:
زنده باشی دکتر جان. از اینکه در چنین محیطی کار می کنم خداوند را شاکر هستم.

با: سام خسروی فرد

سام خسروی فرد — Thu, 01 Jan 1970 03:30:00 +0000

با درود به همت عالی‌ و سبزتان
یکی از دوستان که از قضا شما نیز می‌شناسید و خبرنگاری ساعی است در حوزه محیط‌زیست و مهمتر آن که لقمه ناروایی را به سفره نبرده است گفت که بین سازمان جنگل‌ها و محیط‌زیست فرق بسیاری است. رییس اولی حتی شماره موبایل شخصی خود را داده است تا در صورتی که ضرورتی پیش آمد در هر وقت از شبانه‌روز تماس بگیرم…و اما در سازمان دوم، حتی کوچک‌ترین انتفادی را بر نمی‌تابند و به استادان دانشگاه واژه مفت‌خور را نسبت می دهند. از آن روز در فکر حرف های اویم و امروز این مطلب شما!
این تفاوت از کجاست و بر سر چی؟

پاسخ:
جناب خسروی فرد عزیز:
به نکته دقیقی اشاره کرده اید. یک سازمان هنگامی می تواند به بقای خویش و پویایی و شادابی خود امیدوار باشد که به کارکنانش عملاً نشان دهد که برایشان ارزش قایل است. اسماعیل رهبر فردی از حوزه پژوهش بود و شما ملاحظه کردید که در جشن بازنشستگی اش عالی ترین نمایندگان دانشگاهی و اجرایی و پژوهشی حضور یافته بودند و حتی راننده بولدوزری که ۲۵ سال پیش در طرح گربایگان فسا به اسماعیل رهبر کمک کرده بود، به رغم آنکه ۵ سال از بازنشستگی اش می گذشت، آمده بود … تا نشان دهیم هنوز برای انسانهای پژوهش مدار حرمتی شایسته و احترامی بایسته وجود دارد.
زنده و سرافراز باشید دوست عزیز.