عبدالله میتوانست دستکم به اندازهی دکتر بسکی مشهور باشد!
سام خسروی فرد در آتش نوشت مجازیاش، مخاطب خویش را به قشم میبرد، به روستای کنار سیاه … جایی که در آن پیرمردی طبیعتدوست به نام عبدالله زندگی میکند؛ پیرمردی که عاشقانه از مانگروهای قشم حراست و حفاظت کرده و این درختان ارزشمند را چون نزدیکترین کسان خود دوست میدارد. باور این پیرمرد ۹۰ ساله این است: « هر جا که درختان حرا باشد، ماهیان نیز حضور بیشتری خواهند داشت، آب پاکتر میشود و برکت در آن منطقه بیش از سایر مناطق خواهد بود.» واقعیتی که همکاران پژوهشگرم در بخش تحقیقات جنگل مؤسسه بر آن مهر تأیید میزنند.
داستان عبدالله را و زنهار آتش نوشت را بخوانید و از خود بپرسید: چرا عبدالله را کسی نمیشناسد و در ترویج و تکثیر آن کوششی صورت نمیگیرد؟
امروز دکتر بسکی به شیوهای شورآفرین در همایش «چالشها و راهبردهای زیستمحیطی کلان شهر تهران» سخن میگفت و از طبیعت رنجور وطن دفاع میکرد … همه او را میشناسند و سزاوارانه حرمتش را پاس میدارند … امّا …
پنجشنبه ۳م مرداد ۱۳۸۷ در ۲:۱۹ ب.ظ
این دو عاشقند عاشق وطن عاشق زندگی کسانی که افکارشان با لینها متضاد است و مرگ شکنجه قدرت پول فقط براشون ارزش داره نمیتوانند عاشق باشند انها عشق فنا کردن را دارند نه ساختن انها باید بمیرانند خلاصه این برگمردان دنبال اسم و شهرت نیستند ولی تاریخ چنگیز را هم در خود ثبت میکند کریم خان ومصدق را هم ثبت میکند حال چه غم که عده ای بیایند از اینها تشکر کنند یا نکنند این بزرگواران و خیل عظیم میهن پرستان و انسان دوستان اصلا دوست ندارند که اسم انان مطرح شود و دیکتاتور ها مستبدین عوامل زر زور تزویر هستند که اگر در هر برنامه تلویزونی حتی برنامه خردسالان مطرح نشوند اشفته میگردند پاینده ایران با ایران دوستان
پاسخ:
زنده باشی علی جان.
پنجشنبه ۳م مرداد ۱۳۸۷ در ۵:۴۷ ب.ظ
یا عرض سلام و خسته نباشید.کاملا به طور اتفاقی وارد شدم و در خصوص دکتر بسکی باید بگم که متاسفانه در چند سخنرانی ایشون شرکت داشتم و باید بگم که ادبیات نامناسب وی و به کار بردن الفاظ رکیک ایشان در جمعی که هم مرد و هم زن حضور داشتند به دل کسی ننشست.
قصد تخریب و یا از بین بردن زحمات وی را نداشته و نخواهم داشت ولیکن از لحن صحبت وی نه من و نه دور و اطرافیانم که همگی از خانواده محیط زیست بودیم استقبال نشد.
شنبه ۵م مرداد ۱۳۸۷ در ۸:۵۹ ق.ظ
چه قدر چهره هر دو آرامش بخشه
شنبه ۲۳م شهریور ۱۳۸۷ در ۶:۲۳ ب.ظ
لطف شما پاینده باد
اما اگر همگان در فکر حفظ طبیعت باشند نه شهرت و قیل و قال شاید مثل عبدالله روستای کنار سیاه کارشان را و وظیفهشان را انجام دهند بیآن که قصد و غرضی در کار باشد
نکته این است که بسیاری از ما مردم امروز ایران زمین چون عبدالله ایران و خاکم را دوست نداریم. شاید زمانی این عشق بار دیگر در ما پدید آید.
پاسخ:
شاید این عشق برگردد … شاید …