۲ میلیون هکتار جنگلکاری در کرمان!
گمان برم این یک ضربالمثل انگلیسی باشد که میگوید: اگر میخواهی دروغ قابل باورتر باشد، آن را در ابعادی بزرگتر و ناباورانهتر مطرح کن!
حالا حکایت، حکایت عزم گروهی از هموطنان قدرشوکت – حتماً شریف و دلسوز – است که میخواهند با گرفتن وام میلیاردی و پروانه حفر ۲۰۰ حلقه چاه عمیق، بیش از ۲ میلیون هکتار از عرصههای کویری و بیابانی بزرگترین استان کشور – کرمان – را سبز کنند!
میماند چند نکته:
۱- آیا میدانید مجموع عرصههای جنگلکاری شده در مناطق خشک کشور در طول ۴ دههی گذشته به ۲ میلیون هکتار نمیرسد؟!
۲- آیا میدانید استان کرمان هماکنون با تراز منفی آبخوان به میزان حدود یک و شش دهم میلیارد مترمکعب روبروست؟ و آثار فرونشست زمین، کفشکنی و خشکیدگی چاهها و کاریزها و شورشدن اراضی کشاورزی، بخصوص پردیسان پسته، هماکنون در جای جای این استان به چشم میآید؟
۳- آیا میدانید اگر آبی هم وجود داشته باشد، با هر حلقه چاه، حداکثر میتوان ۱۰۰ هکتار از اراضی جنگلکاری شده را آبیاری کرد. یعنی در مجموع، آن ۲۰۰ حلقه چاه فقط میتوانند جوابگوی آبیاری ۲۰ هزار هکتار باشند! میشود برای ما بگویید که تکلیف آن ۱۹۸۰۰۰۰ هکتار باقیمانده چه خواهد شد؟! نکند خدای ناکرده میخواهید به بهانهی جنگلکاری، زمین خواری کنید؟!
۴- راستی چرا حتا یک کارشناس منابع طبیعی در استان پیدا نمیشود تا با این پروژه موافقت کند؟ و حیرتانگیزتر آن که با این وجود، همچنان این پروژه در دستور کار قرار دارد؟!
۵- طرح حرم تا حرم را یادتان هست؟ قرار بود به واسطهی این طرح، در نواری به عرض ۳۰ تا ۵۰ متر در دو طرف آزادراه قم – تهران درختکاری کنند. بیش از ۱۲ سال است که دارند به این درختها آب میدهند … آنها خشک میشوند … درختان را واکاری کرده، گونههای جدیدتر میکارند … و سرانجام فقط کافی است نظری امروز به دو طرف این آزادراه بیاندازید تادریابید که به رغم صرف آن همه هزینه و آب و وقت، چه دسته گل خجالتباری حاصل آمده است. وقتی در جنگلکاری ۱۰۰۰ هکتار اراضی اطراف آزادراه تهران قم درماندهایم و ئنمیتوانیم به مقابله با قوانین طبیعی برخیزیم، چگونه مجوز ۲ میلیون هکتار جنگلکاری را میخواهیم صادر کنیم؟!
۶- باور کنید آنچه که به طبیعت کرمان جذابیت میدهد، همان کلوتهای افسانهای لوت، ناهمواریهای مواج راور، نبکاهای بلند شهداد و سکوت اهورایی گندم بریان و رود شور نهبندان است و بس. چرا این زیباییها را باور نداریم؟ بیابان همان گونه که هست، زیباست.
فرازنای کلام آنکه:
برای حکومت بر طبیعت باید از قوانین آن پیروی کرد. یک کلام، ختم کلام!
چهارشنبه ۲م مرداد ۱۳۸۷ در ۸:۳۴ ب.ظ
افسوس از این همه نادانی. دیروز تو ارتفاعات البرز جنوبی به قدری بارون اومده بود که خاک با وجود تابش آفتاب خیس خیس بود. خیلی لذت بردم وقتی تو این هوای کمیاب تو مرداد با یه گراز بزرگ مواجه شدم. زیر یه درخت ارس مشغول استراحت بود که با دیدن ما پا به فرار گذاشت . باور نمی کنید مثل بز تو صخره ها می دوید اصلا فکر نمی کردم گراز چنین توانایی داشته باشه