آب هم پیر میشود ؛ درست مثل انسان!
در تازهترین شماره ماهنامه مهر آب که به تاریخ خرداد ماه ۱۳۸۷ منتشر شده است (شماره ۴۸)، شهابالدین محرابی گفتگویی خواندنی با دکتر پرویز کردوانی انجام داده که حاوی نکتههای جالبی است. از جمله اینکه پرویز کردوانی به صراحت میگوید: «سال گذشته به وزیر جهاد کشاورزی گفتم نمیتوان ظرف سه سال در تولید برنج به خودکفایی رسید (کنایه به یکی از شعارهای کلیدی مهندس اسکندری)، مگر به بهای بیماری مردم منطقه …»
استاد کردوانی همچنین تعبیر جالبی از پایتخت ایران ارایه میدهند: «تهران، شهری که بدون داشتن یک رودخانه، سه رودخانه فاضلاب تولید میکند!» (احتمالاً علاقهمندان به کارهای فرهاد ورهرام با یکی از این رودخانههای فاضلابی در «مستند زیبا و تأملبرانگیز گذر شهر بر آب» آشنا هستند)
کردوانی همچنین، برای چاه نیز صفت درخور تأملی یافته است و میگوید: «چاه، سرطان قنات است.»
و البته شاید بدیعترین تعبیر ارایه شده توسط پدر کویر ایران، همین وجه تشابهی باشد که برای انسان و آب قایل شده است؛ اینکه هر دو به روزهای پیری میرسند و هر چه زمان میگذرد، شرایطشان بدتر میشود!
البته امیدوارم که این شرایط بد، شامل حال چهره ماندگار علمی کشور نگردد!
این گفتگوی خواندنی و مفصل را میتوانید در صفحههای ۵۲ تا ۵۶ از ماهنامهی «مهر آب» پی بگیرید.
