«مهار بيابان‌زايي» مي‌تواند و بايد كه ترجمان همه‌ي آن آرزوها و آمال خوبي باشد كه براي ايران عزيز و مردمان پاك‌نهادش داريم؛ انديشيدن به سرزميني كه در آن همه‌ي زيستمندانش از اعتبار و احترامي درخور برخوردار بوده و هيچ تهديد ناپايداركننده‌اي زيست‌بوم‌شان را نمي‌آزارد. بي‌گمان پندارينه‌هاي خوانندگان گرامي اين خانه‌ي مجازي، اثري انكارناپذير در پالايش، پويايي و تكامل هر چه بيشتر دستنوشته‌هاي جاري در آن دارد.